Al is Big Ben Atkins als tamelijk marginaal te beschouwen, in 1971 brengt hij wel een voortreffelijke plaat uit. Patchouli komt uit op Enterprise Records, een sublabel van Stax Records. Je kunt dan verwachten dat Patchouli zich beweegt tussen soul en country; tussen als het ware Otis Redding en The Band, of bijvoorbeeld Bobby Charles. En dat klopt dan ook.
De gewichtige Atkins, geboren in 1943 in Vernon, Alabama, begint zijn zangcarrière in de kerk, vervolgt dat in highschool en al als zeventienjarige treedt hij op in zuidelijke zaaltjes, juke joints en meer…



In 2019 begonnen we onze 

West Texas, dat is waar mijn muzikale helden Joe Ely, Butch Hancock, Jimmie Dale Gilmore, Terry Allen en Cary Swinney vandaan komen. Singer-songwriters die diepere lagen aanboren in een landschap dat zo plat is als een dubbeltje. Dat is niet alleen knap, de liedjes die ze uit de grond trekken zijn ronduit begeesterend. Zulks is de mannen van
Mooi dat we dit jaar een top 15 hebben gekregen waarin waarschijnlijk geen albums staan die met kunstmatige intelligentie gemaakt zijn. Maar het is misschien wel het laatste jaar. De met AI gemaakte muziek rukt immers in een enorm tempo op. Je had natuurlijk in Nederland al dat belachelijke nummer over azc’s dat een hoge positie bereikte in de hitlijsten, maar ook in de countrymuziek is het al zover. Vorig jaar bereikte Walk My Walk van Breaking Rust de toppositie in de Billboard Country Digital Song Sales chart.
Pilot Light (Congrats Records) van
Ahum, graag uw aandacht voor een kartonnen cowboy. Zo klinkt hij ook; Cardboard Cowboy (eigen beheer) van
Voor een sterretje meer en wat achtergrond over deze
Het is niet zo eenvoudig het debuutalbum van 

Mooi klaphoesje, tekstboekje erbij, tien degelijke nummers. Vakwerk kortom. En dat kun je natuurlijk ook verwachten van 



Nóg een voordeel van streamen is dat je nummers kunt ‘verbergen’. (Althans op Spotify, ik weet niet hoe dat zit op andere diensten.) Neem Maggie’s Journal (Bell Buckle Records) van 
Countrymuziek zit Robb Strandlund diep in de genen. Zijn ouders hebben in de jaren vijftig in Chicago, Illinois een muzikale radioshow en Robb treedt daarin al op als hij vier is. Californië is het beloofde land van de muziek- en entertainmentindustrie, zodat de familie daar naartoe verhuist. Robb, niet alleen een zanger en gitarist, maar ook met een talent als songschrijver, komt begin jaren zeventig in het Californische countrywereldje terecht, waarna het ervan komt dat hij samen met Jack Tempchin Already Gone schrijft. Tempchin, die The Eagles al eerder voorzag van Peaceful Easy Feeling, stuurt de tape op naar
Veel Nederlandstalige americana bespreken we hier niet, maar Noem Het Dan Maar Dromen (BUZZ Records) van
Een Europese tournee als openingsact voor Midland leerde
Het blijft toch een vreemde vogel: 

1. The Delines – Mr. Luck & Ms. Doom
1. Alison Brown & Steve Martin – Sensible And Sane 



1. Horsebath – Another Farewell
1. Fust – Big Ugly
Ze hebben zelf gekozen voor ballingschap, de leden van 