Dan Stuart, de voormalige frontman van Green On Red is weer eens on tour. En die tour kende slechts één tussenstop in ons land, in Almelo. Dat is weinig, want Green On Red – en later respectievelijk ook Stuart én Chuck Prophet solo – kende toch een vrij ruime ‘supportersschare’ in de jaren tachtig. En dat Stuart nu een podium in het oosten van Nederland verkreeg was vooral te danken aan een nieuw initiatief van drie muziekliefhebbers; zij gaan met hun pas opgerichte stichting geregeld optredens organiseren. Met dus Dan Stuart als kick off. Een hernieuwde kennismaking in Almelo, want Stuart gaf in de voormalige bakermat van textielbaronnen in 2016 een – naar zeggen – gedenkwaardig optreden; in Proeflokaal België om precies te zijn. Welnu, het was deze keer in een gewezen Ten Cate-pand wellicht wat minder gedenkwaardig, maar wel erg goed en onderhoudend. Stuart haalde op enig moment een quote aan, zo van: ’the kid is not right in the head’, waarop hij met nodige zelfspot doorging met: ‘I’m not right in the head’. Het gaat te ver om te beweren dat Stuart gestoord is, maar prettig gestoord is hij welhaast zeker; en ook aimabel en direct. Dat was ook al zo bij een eerste kennismaking, ergens eind jaren tachtig, in LantarenVenster, Rotterdam. Het optreden van Green On Red was toen lekker rommelig en goed, zo leert de herinnering. En de manier waarop Stuart indertijd – legerlaarzen, bermuda, shirtje én hoedje – de song Pills And Booze bracht was zo aanschouwelijk, dat het bijna zeker leek dat er van een zekere consumptie vooraf sprake moet zijn geweest.

Water
Dan was in Almelo anders; hij hield het bij wat water. Maar het aanschouwelijke (soms met een mimiek à la Jack Nicholson) in zijn songs én bij zijn verbindende praatjes, het is nog steeds aanwezig; en af en toe hilarisch. Er zit niet echt sleet op Stuart, ofwel: time ain’t nothing, when you’re young at heart, and your soul still burns. Enige kanttekening was hooguit de voorleesintermezzo’s uit zijn boek Marlowe’s Revenge; die hadden in combinatie met zijn verbindende praatjes misschien iets korter gekund. Dan is er sowieso wat meer ruimte voor de vele prachtsongs uit het oeuvre van Green On Red én van Stuart’s soloalbums. Een opmerking van een kniesoor? Ach, smaken verschillen… Het laat onverlet dat het voorlezen het optreden zeker niet negatief beïnvloedde. Want de songs – met onder meer Gravity Talks, Gringo Go Home, No Free Lunch, Elena, The Day William Holden Died en naast Time Ain’t Nothing ook nog het minstens zo fraaie The Greatest -, ze kwamen er live zeer waarheidsgetrouw uit. Songsmid en verhalenverteller Dan Stuart is nog niet versleten, hoewel hij ‘een nieuwe pandemie wel ziet zitten’, zo liet hij met een sardonische oogopslag weten. En wel om dan iets aan zijn schouders te kunnen laten doen. Tijdens de Covid-19 periode kreeg hij namelijk nieuwe heupen, en dat heeft hem weer wat mobieler gemaakt.
En met bewegen kom je verder en dat kan dan betekenen dat hij met pakweg 2 à 3 jaar Nederland weer eens aan kan doen. Met een wat vollere agenda, wat ons betreft. Stuart sloot af met een advies: als je wat tegen iemand wil zeggen, doe het dan gelijk, want anders kan het misschien wel eens te laat zijn. Ware woorden!  Dus met die woorden in gedachten: Graag tot heel snel, mr. Stuart!

Foto: Herman Nijhof