Cat Clyde heeft een bijzondere stem die je niet snel vergeet. Direct en rauw waar nodig, dan weer intiem en bijna fluisterend — en altijd met die eigenaardig tijdloze klank. Op haar vierde album Mud Blood Bone staat die stem in dienst van haar meest gelaagde en persoonlijke werk tot nu toe. De Canadese singer-songwriter uit Ontario put voor dit album uit haar inheemse Métis-afkomst en een diep ontzag voor de natuur. De songs schreef ze onderweg: in een oude trailer op een boerderij, op een boot in Engeland, vanuit een jetlag-droom ergens in transit. Die nomadische onrust hoor je, maar er zit ook zekerheid in — de helderheid van iemand die precies weet wat ze wil zeggen. Where Is My Love opent met een bijna jodelende frase die gevolgd wordt door een knarsende rockabilly-gitaar — het zet de toon voor een album dat breed durft te bewegen. Man’s World is direct en raak: over het verdedigen van je eigen ruimte in een omgeving die dat niet vanzelfsprekend maakt, met een nerveus ritme dat de boodschap extra pit geeft. De rustigere nummers zoals I Am Now en Dark Back zijn minstens zo overtuigend: pedal steel en slidegitaar dragen Clydes stem terwijl ze haar teksten bijna nonchalant aflevert, alsof het dagboekfragmenten zijn die toevallig perfect gezongen worden. Slottrack Another Time is een open brief aan zichzelf over verandering en beweging: “I walked a ragged mile / found myself at your door / but that old road keeps calling me / to walk a thousand more.” Matt Stoessels spel op gitaar en pedal steel mag trouwens niet onbenoemd blijven.
Mud Blood Bone is direct, eerlijk en zonder fratsen. Zo simpel is het.
Op 5 juli is Cat Clyde te zien op het Rotterdam Bluegrass Festival (Noordplein).
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie