Hoe kan het dat sommige uitstekende muziek totaal niet opgemerkt wordt? Tim Menchu komt uit Dallas en had een tijdje een eigen radioprogramma, maar de twee albums die hij zelf maakte brachten weinig tot niets teweeg. Terwijl hij toch begeleid wordt door The Texas Gentlemen. Recensies van zijn albums zijn niet te vinden, dus laten we daar bij deze dan maar verandering in brengen. Real Nice Buzz (Real Nice Buzz Records) uit 2020 en Mockingbird Dance (Real Nice Buzz Records) uit 2023 zijn namelijk zeer de moeite waard. Hij is al wat ouder en heeft geen website, maar toch is het vreemd dat de Texaan ook in zijn thuisstaat niet of nauwelijks aandacht krijgt. Misschien omdat zijn muziek alleen maar te streamen is? Nou ja, liefhebbers van laconieke Texaanse country moeten maar even doorlezen.

Real Nice Buzz vangt aan met een honky tonk piano op Convenient Jesus (Dallas County Jail) dat gaat over gevangenen achter de tralies die het geloof vinden, waarbij Menchu wel zo zijn gedachten heeft over de beweegredenen. Tequila klinkt wel wat als Billy Joe Shaver. De outlaw groeide net als Menchu op in Waco en met Billy Joe Savior is hij ook nog eens het onderwerp van een liedje. Het gaat over de keer dat hij in een bar een man in het gezicht schoot, maar door de rechtbank werd vrijgesproken. Menchu speelde het nog voor Shaver, die er wel om kon lachen, maar hem ook uitschold. Door zo’n liedje moet je toch denken aan Ronny Elliott, die het ook vaak over collega’s had. In Rolling Stoned heeft Menchu het over Willie Nelson, maar daarbij klinkt hij vooral als Jerry Jeff Walker. Op het nummer Texas Country grapt hij trouwens dat Jerry Jeff Walker heel erg als hém klinkt. Texas Country valt overigens nog het best te omschrijven als countrysoul.

Over naar Mockingbird Dance dat begint met Woke Up Stoned. De hoofdpijn verdwijnt met het zingen van de spotlijster op het titelnummer. Met mondharmonica op de achtergrond en wat southern rock in het gitaarspel. Het praatzingen op Confidence is weer een beetje als Ronny Elliott, hoewel Menchu het zelf in een mailtje vergeleek met Kris Kristofferson. Bottom Of The Sea is volgens hem ‘sorrowfully hopeful’. Alweer een prachtig nummer waarop zelfs gefloten wordt. Tired Of You is funky op een nogal vierkante wijze. Gray Bar Motel is weer een liedje over de gevangenis, deze keer over iemand die daar wel naartoe wil om maar een dak boven zijn hoofd te hebben. Met een fijne afgemeten gitaarsolo. Quittin’ Drinkin’ is honky tonk met pianogetingel. Sunday heeft lekker lui orgelspel en met 39 Roses eindigt Menchu stemmig met een bezoek aan het graf van zijn geliefde.