Producer David Beck vraagt zich af of Cameron Allbright nou een betere zanger is of een betere songschrijver. En als hij het dan even weet, dan verrast de pas 23-jarige Texaan hem weer en weet hij het dus opnieuw even niet. Daar kun je je wat bij voorstellen tijdens het beluisteren van Any Part Of Life (eigen beheer), een debuut dat getuigt van grote klasse. De melodieuze liedjes zijn niets anders dan meeslepend. In de arrangementen van de jonge artiest uit New Braunfels dringt zich een vergelijking op met John Fullbright, zo volslagen gaat hij te werk. Het album begint met het zeer overtuigende titelnummer. De zang van Allbright is krachtig en zuiver, je zou het gepolijst kunnen noemen, maar gladjes is het geenszins. Met wat extra stemmen krijgt het op de opener de allure van de samenzang van de Eagles. Op Idaho brengen een bluesgitaar en toetsen de zanger elders. ‘Take me to Tennessee baby, I’m a freight train moving slow on the wrong side of the Mississippi and I gotta go’, klinkt het. Gaandeweg wordt duidelijker dat je hier naar een soulzanger luistert en dan is het een extra plus om op Nothing Without You te constateren dat hij niet het onderste uit de kan hoeft te halen met die stem van hem. Songschrijven ervaart hij als schatgraven; het is hard werken, maar als er dan iets ontstaat is het dankbaar werk. Op afsluiter Preaching To The Choir heeft hij het over ‘it’s a lotta pain for one shitty song’, maar zo’n waardeloos liedje staat echt niet op dit debuut. Hij moet nog ontdekt worden, deze nieuwkomer. Misschien dat er dan alsnog cd’s en lp’s worden gemaakt van Any Part Of Life.