Twee jaar geleden was ik voor het eerst bij een optreden van Elizabeth Cook. Klasse-optreden van een enigszins chaotische maar zeer humoristische vakvrouw. Instant fan werd ik. Na de show kocht ik het twee jaar eerder verschenen Exodus Of Venus: heerlijke plaat. Het was dan ook met veel belangstelling dat ik uitkeek naar de opvolger. Die ligt er nu: Aftermath (Agent Love/Thirty Tigers). Wat direct opvalt is de productie van Butch Walker, die de liedjes van Cook in een veel toegankelijk popgeluid heeft gegoten. Of moeten we zeggen: een veel gewoner of misschien meer…

Het debuut, This Highway, van de Newyorkse klassieke countryzanger Zephaniah Ohora was overrompelend (recensie). Drie jaar later ligt opvolger Listening To The Music (Last Roundup Records) in de winkels. Dat had mogelijk wel eerder kunnen zijn maar de plotselinge dood van producer Neal Casal speelde daarin een rol. Bovendien liepen de opnames ook niet helemaal soepel. In elk geval lastte Ohora een Europese toernee af omdat hij meer tijd en energie in de nieuwe plaat wilde steken. Dat heeft echter niet kunnen voorkomen dat de nieuwe set liedjes toch net iets meer…

Down In The Den (eigen beheer) heet het nieuwe album van Ted Russel Kamp. The Den, dat is Kamp’s eigen huisstudio in Los Angeles, alwaar hij het grootste deel van het album heeft opgenomen. Maar niet alles, want van een aantal nummers waren de basistracks al op diverse andere plekken opgenomen. Dat heeft ook tot gevolg gehad dat er maar liefst 12 verschillende mensen elektrische gitaar spelen op dit 13^de soloalbum (met 14, zelfgeschreven, nummers) van de Amerikaanse singer-songwriter met Nederlandse roots. Kamp zelf speelt bas, dobro, meer…

En daar is plotseling een geheel nieuw album van Tyler Childers. De singer-songwriter uit Kentucky, die doorbrak met de indrukwekkende albums Purgatory (2017) en Country Square (2019), levert onaangekondigd ineens Long Violent History (Hickman Holler) af. Maar pas op, dit is geen gewoon Childers-album. De man heeft de afgelopen tijd toen hij noodgedwongen thuis zat nuttig besteed door zich toe te leggen op zijn fiddle-spel. En dat is inmiddels op een heel behoorlijk niveau gekomen. Het album bevat dan ook 8 instrumentals waarin de fiddle de hoofdrol speelt, te beginnen met de meer…

R.B. Morris, die naam zal misschien nog wel een belletje doen rinkelen bij de allertrouwste lezers van deze site. In 2005 bespraken we al eens een album van hem, mede naar aanleiding van een aantal optredens die hij in Nederland zou doen. Daarna: vergetelheid. Niet dat de in Knoxville, Tennessee wonende Morris afscheid had genomen van de muziek. Nee, zo af en toe bracht hij, in eigen beheer, nog wel eens een plaat uit, maar die kwamen niet meer op onze burelen terecht. Dat geldt wel voor het eerder dit jaar verschenen Going Back To The Sky (ook eigen beheer). Een meer…

Als je Andrew Bryant een beetje wil plaatsen moet je in de hoek kijken waar ook Will Johnson (heeft trouwens ook weer een nieuw album gemaakt) een plekje heeft gevonden. Bryant is een singer-songwriter uit Mississippi, die naast soloplaten ook actief is (was?) in Water Liars, een band met Justin Peter Kinkel-Schuster (die onlangs een album uitbracht met … Will Johnson, cirkel weer rond). Bryant nieuwste soloplaat heet Sentimental Noises (Seasick Records). Het is donker in de wereld van Bryant, maar in het donker zie je juist de lichtpuntjes weer goed. Hij kijkt terug èn meer…

Bij recensies van eerdere albums van John Craigie zie je vaak referenties aan Bob Dylan, John Prine en Jack Johnson voorbij komen. Bij beluistering van zijn nieuwste werk, Asterisk The Universe (Thirty Tigers) moest ik echter direct denken aan JJ Cale. De plaat kent namelijk dezelfde laidbackness die zo kenmerkend was voor de troubadour uit Oklahoma. Craigie komt niet uit die staat maar uit Californië. En ook dat is te horen op dit al weer zevende album. Warmbloedige en aanstekelijke countryfolkrock, dat is je krijgt. En Craigie schrijft leuke teksten, met oog voor detail en soms meer…

Noodweer teisterde Nashville begin maart (nog voor de wereldwijde pandemie dus). Er vielen 24 doden. Gillian Welch en David Rawlings overleefden het, maar de Woodland studios, waar het duo al sinds jaar en dag gebruik van maakt, werd zwaar getroffen. Het dak woei eraf en de regen plensde naar binnen. Ternauwernood konden ze hun instrumenten en mastertapes redden. Deze wakeup call en het feit dat er in deze optredensloze tijd wel brood op de plank moest komen, bracht hen ertoe een aantal van die opnames als album uit te brengen. Op Boots No. 2, The Lost Songs, vol. 1 meer…

Na Midwest Farmer’s Daughter en All American Made was het kostje van Margo Price wel gekocht. Nog zo’n album en dan mocht zij de kroon van koningin van de country in ontvangst nemen. Price besliste anders: met That’s How Rumors Get Started (Loma Vista) duikt zij in het gat dat nog ergens ligt tussen Tom Petty, Ryan Adams en Fleetwood Mac. Dat wil zeggen: classicrock met rootsy ondertonen. Voor de opnames toog ze naar Los Angeles om daar onder de hoede van Sturgill Simpson en met klasbakken als Benmont Tench (piano), Pino Palladino (bas) en Matt Sweeney (gitaar) tien meer…