De titel Glad You Made It (State Fair Records) staat op de achterkant. Dan valt het nog mee dat de naam van de artiest Joshua Ray Walker tenminste op de cover staat, want al die hoezen zonder letters blijven toch een rare trend. Een jaar na Wish You Were Here heeft de Texaan weer tien nummers in petto over karakters die het hoofd boven water trachten te houden in de harde Amerikaanse maatschappij. Walker gooit feiten en fictie door elkaar in zijn liedjes en volgens hem zit er ook altijd wel iets van hemzelf in de personages die hij een stem geeft. En ook al meer…

Een plak vinyl van Rip It Up, Enterprises Ltd. uit Amerika met de aanbeveling Play It Loud! Onnodig; ook zonder die oproep gaat dat als vanzelf. The Last Drag (Black Wyatt Records) van Tyler Keith is een heerlijke elpee vol Beat Temptation waaraan je je wel moet overgeven. Have You Ever Gone Insane? vragen Keith (zang, gitaren, bas, orgel) en Bronson Tew (drums, bas, zang). Nou, eh, dat was al weer een tijdje geleden. Maar, eh, bedankt, want met deze muziek lukt het weer. Een piepende sax, gitaarriffje, murmelende zang, dit is garagerock met soul. Maar meer…

Op het in 2002 verschenen Redemption deed Scott McClatchy al eens een cover van The Weight. Deze keer is van Robbie Robertson Ophelia aan de beurt. De muziek van The Band past uitstekend bij de andere nummers op Six Of One (Lightning In A Bottle). Daar staan vijf eigen liedjes op van McClatchy, zes covers en een variatie op het door Stephen Stills geschreven Suite: Judy Blue Eyes dat in dit geval Suite: Laura Blue Eyes heet. De plaat vangt aan met het uitgelaten Springsteenachtige Rock And Roll Romeo. Inclusief blazers. Zijn vorige plaat A Dark Rage is al tien jaar meer…

De titel What Is There (New West Records/PIAS) is niet een vraag, er staat althans geen vraagteken achter die drie woorden. Toch zullen we hem als zodanig op moeten vatten. Wat valt er te halen op dit nieuwe album van Delta Spirit? Het is de vijfde van de band die in het zuiden van Californië begon, maar waarvan de leden inmiddels naar overal en nergens zijn uitgewaaierd. De laatste plaat dateert van zes jaar geleden. In de tussentijd was het gezicht van de band Matthew Logan Vasquez vooral solo actief. What Is There is het geluid van meer…

Gasten uit Estland verwelkomen we hier niet zo dikwijls op deze site. Twee jaar geleden noemden we in het verslag van het Amsterdamse festival Once In A Blue Moon bassiste Mai Leisz, die op het podium stond als een van de begeleiders van David Crosby. Maar verder? Met Horse (Wharf Cat Records/Konkurrent) van Holy Motors hebben we een band uit Estland die we hartelijk welkom heten. Want die plaat biedt donkere twang met een zangeres die nog maar 22 is. Deze Eliann Tulve zingt met het hoofd in de bewolking. Denk aan Hope Sandoval van Mazzy Star meer…

Een fijne popplaat met een ongedwongen karakter, gemaakt volgens het principe do it yourself. Dat is Wide Wild Acres (Center Cut Records) van Fritz Hutchison uit Kansas City, Missouri. Een slaggitaartje dat langs een melancholische melodie krult, daarmee begint het album. En na Stationary wordt een liedje opgebouwd met drums in marstempo, maar daarbij heeft Police Dogs ook een lekker losse soulsignatuur. Op Powder Blue moet je denken aan Josh en Josh. Ritter en Rouse. Hutchison speelde de meeste instrumenten zelf. Als meer…

Als een rondreizende verslaggever schrijft Our Man In The Field zijn nummers. Achter die naam gaat de Brit Alexander Ellis schuil. Het bijzondere aan The Company Of Strangers (Rocksnob/Rootsy/Sonic Rendezvous) is dat de pedal steel voor een Brits album een belangrijke rol toebedeeld heeft gekregen. Ellis ontmoette Henry Senior in Londen, net als bassist Tom Rosenfeld en drummer Greg Bishop. Ze namen het album zo veel mogelijk live op. Ellis brengt zijn liedjes met een tamelijk hoge zangstem, die tegelijkertijd wat hees is. Komt nog meer…

Een puike plaat vol southern rock uit Nederland, dat is Brothers (CRS) van Copperhead County. De band begint met Be Different, maar daarmee is niet gezegd dat ze een draai geven aan het genre. Al teveel vernieuwing is wellicht ook niet zo wenselijk. Of nodig. Immers, heel vaak hoor je southern rock niet meer. Zeker niet in Nederland. Dus als er weer eens een band met enthousiasme een orgel laat stromen en een elektrische gitaar laat fluiten, dan doen we lekker mee. En dat gaat als vanzelf, want de melodieën zijn zonder meer pakkend. Robert van Voorden mag meer…

Een foto van een geborduurd handwerkje in een lijstje op de cover. Folk dus? Niets daarvan. Love Your Work (Tapete Records/Sonic Rendezvous) is verbeten pubrock. Je zou het ook gewoon punk kunnen noemen. Maar met de omschrijving hoekige rhythm-and-blues zal het met skinny ties uitgedoste viertal dat zich Eight Rounds Rapid noemt ook kunnen leven. Allemachtig, wat zal dit live een belevenis zijn. Het soort rock-’n-roll waarbij het zweet over het hele lijf jaagt. Ze komen uit het Britse Essex en met gitarist Simon Johnson hebben ze een geweldig meer…