



De wolf is terug in Nederland. Paniek in het afgerasterde kikkerlandje. Wat te doen? In Drenthe leidt de komst van de wolf tot grote verdeeldheid in de politiek. Rechtse partijen willen het beest afschieten, linkse partijen benadrukken dat het meer…




De wolf is terug in Nederland. Paniek in het afgerasterde kikkerlandje. Wat te doen? In Drenthe leidt de komst van de wolf tot grote verdeeldheid in de politiek. Rechtse partijen willen het beest afschieten, linkse partijen benadrukken dat het meer…
De artiestennaam Waxahatchee is alvast prachtig. Dan zie je niet alleen een kreekje dat zich door de bossen en heuvels van Alabama slingert voor je, maar ook de gedaantes van Billy Joe en Bobbie Gentry. Nou sprong Billy Joe in werkelijkheid van een brug in de Tallahatchie River, die ook nog eens in een andere staat (Mississippi) lag, maar dat zijn slechts details. Waxahatchee heeft dezelfde aantrekkingskracht. Die van mysterie en een geschiedenis van indianen. Dus kan Saint Cloud (Merge Records/Konkurrent) die betovering uitdiepen? Het hoesje is alvast meer…
Vernieuwend hoeft het niet te zijn voor Lee Gallagher And The Hallelujah. Ze volgen met hun sound voorbeelden als Byrds, Burritos en Buffalo Springfield. Maar niet te precies gelukkig. Dan ontstaat er immers geen flow. En die is er wel degelijk op L.A. Yesterday (eigen beheer). Vanaf het moment dat ze vertrekken op Highway 10 totdat ze aan het einde van het album aankomen op Rollin’ Out. Gallagher is zo’n zanger die bijna geen stem meer heeft. Alsof hij zich al eens flink heeft overschreeuwd. Dat lijkt me niet echt het geval, zo’n stem heeft de Amerikaan meer…
Elf nummers in evenzovele smaken biedt Italian Ice (Single Lock/Bertus) van Nicole Atkins. Geen wonder, de singer-songwriter werkte samen met een keur aan artiesten en bezocht ook nog eens diverse studio’s. Wat te denken van Muscle Shoals, Alabama, als een van die plekken? Daar maakte ze gebruik van de diensten van Spooner Oldham en David Hood. Andere gasten zijn leden van Bad Seeds en Dap-Kings alsook Seth Avett, John Paul White en Erin Rae. Zo stel je dus een smakenpalet samen. Op het heerlijke openingsnummer AM Gold valt soul uit Muscle meer…
Dit is het laatste deel van de kortlopende serie om het eigen huis om te toveren tot een honky tonk. Het coronavirus noodzaakte daartoe, omdat alles op slot ging. ‘Close up the honky tonks, lock all the doors’, de oproep van Red Simpson werd zo’n zestig jaar later ingewilligd. Pech voor Vincent Neil Emerson, die in de herfst van 2019 een uitstekende plaat in het genre het licht liet zien. Fried Chicken And Evil Women (La Honda Records) heet het album van de jonge Texaan, die goede vrienden is met Charley Crockett. Op The Valley deed die 7 Come 11 van deze meer…
Het zijn donkere dagen voor de Verenigde Staten, maar het is wel een goede voedingsbodem voor boze artiesten met gitaar. Neem Michael McDermott. Is al zo’n dertig jaar bezig, maar slechts opgemerkt door een beperkt aantal mensen. Terwijl zijn overgave komt in proporties die we kennen van Bruce Springsteen. Het titelnummer van What In The World… (Pauper Sky Records/Continental Song City) is een aanklacht tegen de president die ‘een crimineel is’. Het is een nummer dat de protestbeweging tegen Trump als strijdlied zou kunnen meer…
Het grote geluk, dat waar iedereen altijd op zoek naar is… Vergeet het maar, die zoektocht. Jong zijn en grote dromen najagen. Oud zijn en beseffen dat het allemaal een onzinnige bezigheid is geweest. Daarover heeft G.F. Patrick het op One Town Over (Need To Know). Deprimerend? Dat valt enorm mee. Het leven met alle ups en downs is wel waar het om gaat allemaal. De in Philadelphia woonachtige Patrick schrijft er verhalende liedjes over. Op opener Mud klinkt dat als een jonge Steve Earle met wat popinvloeden. En direct vanaf dat eerste nummer valt het meer…
Robert Cray – King Solomon Hicks
Al snel waren er valse beschuldigingen dat Robert Cray een slechte invloed had op bluesmuziek. Terwijl de beste man begin jaren 80 het genre juist een zeer welkome stoot energie had gegeven met de prima platen Bad Influence en False Accusations. Maar met zulke goede verkoopcijfers, dan was je volgens sommigen de blues kwijtgeraakt. Baarlijke nonsens natuurlijk. Van meet af aan is de gitarist/zanger inderdaad veel meer geweest dan een doorsnee bluesman. Want zijn meer…
Drie jaar geleden schreven we over Cary Morin in de rubriek roundup. Het ging toen over From The Cradle To The Grave. De titel When I Rise (Continental Song City) is dan een mooi vervolg. Die wederopstanding vond overigens al weer een tijdje geleden plaats. Op zijn website staat dat deze plaat van 2018 is, maar in Nederland werd het vorig jaar uitgebracht. Hoe dan ook, de man heeft al weer iets nieuws op stapel staan ook. Later deze zomer komt Dockside Saints uit, maar hier richten we nog even de aandacht op When I Rise. Het titelnummer waarmee Morin meer…
De uit zes leden bestaande band Gunther Brown komt uit Portland, Maine. Heartache & Roses (eigen beheer) biedt altcountry zoals die al sinds de beginjaren van het genre gemaakt wordt. Melodieuze liedjes met samenzang, nergens te gladjes. Destijds hadden ze best op Glitterhouse Records gepast bijvoorbeeld. Blue Rose Records zou ook een goed onderkomen voor ze kunnen zijn. Geen hemelbestormende momenten, maar voor de liefhebbers voldoende om een plaatsje in de kast te gunnen. De mannen zijn trouwens niet cool genoeg om meer…

















































































































































































































































































































































































































Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL