Opgenomen in de huiskamer van Bobbo Byrnes is SeaGreenNumber5 (eigen beheer) iets rustiger dan de barroomrock die hij doorgaans voorschotelt. Helemaal niet erg, want daardoor is Queen Of The Party aan het begin van het album direct meer country dan we van hem gewend zijn. Jeremy Long speelt een puik stukje pedal steel op het nummer. Een instrument dat Byrnes zelf overigens ook bespeelt, naast gitaren (ook twaalfsnarige exemplaren), mandoline, accordeon, piano en banjo. Byrnes komt behoorlijk Byrdsy uit de hoek meer…

Onder de button ‘story’ op de website van The Grand Undoing staat een ultrakort tekstje: ‘Rock records made by Seth Goodman, since 2011. Dig em’ while you can.’ Als het zo ook kan, waarom zouden wij dan uitweiden? Het is de vierde keer dat we schrijven over de band van Seth Goodman, die Boston, Massachusetts, als thuishaven heeft. Dit In A Vigil State (Secret Candy Rock Records) is namelijk het vierde album. En voor de vierde keer waarderen we de pure pop met vier sterren. In eerdere recensies hadden we het al eens over een omgevallen meer…

Een androgyne figuur op zoek naar God, daarover gaat de titelsong van My Name Is Sparkle (Regional Records) van Thee Holy Brothers. Dat zijn Marvin Etzioni en Willie Aron. Ze zingen op het nummer als Simon & Garfunkel. Die Sparkle reist naar Jeruzalem, waar hij op zoek naar spirituele zaken en religie echter Elvis ontdekt (Elvis In Jerusalem). Dat is direct het eerste nummer van deze heerlijke plaat. Etzioni speelt op een elektrische wah-wah mandoline. Ja, dat is even wat anders. Zoals zoveel hier. Want wat te denken van If God Let Go, daarin ontdek je de meer…

Wat is het verschil tussen yeehaw en heaah? Luister naar Run Horse Run van Charley Crockett en het wordt duidelijk. Heeah, dat is een aansporing voor de paarden. Kom op, draven! Heeft helemaal niets te maken met de vreugdekreet yeehaw. Welcome To Hard Times (Son Of Davy/Thirty Tigers/Bertus) heeft heel wat te bieden voor echte cowboys en zij die daar graag voor door willen gaan. Crockett zelf behoort overigens tot de laatste categorie. Hij groeide op in New Orleans en trok daarna naar New York. Maar zijn hart ligt in de weidse vlakten van het westen meer…

Cowboy in Zweden presenteert met No Rodeo In Rome (eigen beheer) zijn tweede album. Over het debuut Gravel And Gold van Dave Rosewood hadden we gemengde gevoelens. Het had zomaar een in dikke kartonnen hoes gestoken elpee kunnen zijn van een nooit doorgebroken singer-songwriter op het snijvlak van de jaren 60 en 70 schreven we. Als minpuntje noteerden we dat de vrijuit rollende klanken soms wat botsten met een vierkant ritme. Ook deze nieuwe is met niet al te professionele opnametechnieken tot stand gekomen. Zo af en toe meer…

Eigenlijk was Kevin Morby vorig jaar al in quarantaine. Totdat Katie Crutchfield (Waxahatchee) hem opzocht in Kansas. Na alle drukte in Los Angeles – en eerder New York – was hij in 2017 neergestreken in de staat waar hij opgroeide. In een eenvoudige schuur – in de zomer snikheet, in de winter bar koud – werkte hij er aan nieuwe liedjes. Sundowner (Dead Oceans/Konkurrent) is daarvan het resultaat. In het kale Kansas vond Morby de rust die hij blijkbaar had gezocht. Vooral tijdens de zonsondergangen kwam hij tot dat besef. De melancholie die het teweeg meer…

Een van de aardige aspecten van Any Kind Of Angel (eigen beheer) van de Amerikaanse Jenny Reynolds is dat ze de muzikale tradities van de muzieksteden Boston en Austin verbindt. De singer-songwriter groeide op in New England, maar trok in 2003 naar Texas. Ze bracht de koffiehuizenfolk van de oostkust naar het muzikale klimaat van the live music capital of the world. Daar weten ze ook alles van musiceren in de studio. Werkte ze in het verleden samen met mensen als Duke Levine, Kevin Barry en Catie Curtis, nu omringen collega’s meer…

De Britse Kate Stables bestiert haar project This Is The Kit tegenwoordig vanuit Parijs. Off Off On (Rough Trade/Konkurrent) is een moderne folkplaat die behoorlijk grootsteeds klinkt. Ging de band in het verleden voor langzaam spanning opbouwende composities, hier is het een en al frisheid in de arrangementen. De in New York wonende producer Josh Kaufman (Hold Steady, Bonny Light Horseman) zorgde voor een afgewogen geluidsbeeld met invloeden uit pop en jazz. Zonder stevige climaxen blijft het nummer na nummer sprankelend en spannend. Daarmee meer…