Big Colors (Paxam) is gemaakt als ware voor een soundtrack van een film uit de jaren 80, zo liet Ryan Adams optekenen. Niet direct een film waar ik graag zou heengaan dan. Of misschien zou heengaan en bij het verlaten van de bioscoop al niet meer zou weten waar die over ging. Zo presenteert Big Colors zich: als een verzameling liedjes die weinig indruk achterlaten. Qua sound ligt dit nieuwe, 18^de album inmiddels van Adams, een beetje tussen het ingetogen Wednesdays dat in december vorig jaar uitkwam en de AOR van het ongetitelde album uit 2014. Maar dat laatste dan zonder meer…

Poor Edward haalde nog niet eerder onze annalen, maar met No Record (eigen beheer) wordt het hoog tijd dat dat gebeurt. Want wie van The Jayhawks houdt, houdt ook van de poppy countryfolk die op dit album van deze Noorse band te horen is. Nou ja, band, het gaat eigenlijk om twee broers:  Martin en Kristian Tungland Rinde, uit Stavanger. En spreek je over broers, dan heb je het ook al gauw over mooie harmonische samenzang. Dat is hier ook het geval. En de mannen verstaan ook de kunst van het schrijven van onvergetelijke melodieën. Onvergetelijk in de zin van: als meer…

Over Sundowning At The Station van Doc Feldman & the LD50 schreef ik in 2013 dat het een interessante plaat was. Acht jaar later ligt er eindelijk een nieuw album van Doc Feldman: A Healthy Dose Of Anxiety, (Shaker Steps Records) waarop hij begeleid wordt door Alt + Cntry + Delete. En nu is de conclusie: een meer dan interessant album (maar dat kon je natuurlijk al zien aan het aantal sterren). Een magnifieke plaat, waarop 10 liedjes in net minder dan een uur je meevoeren in de donkere wereld van de Kentuckian Doc Feldman. Donker inderdaad maar niet zonder meer…

In The Rose Petals zien we ineens de naam van Elijah Ocean, de man die in 2014 zo verraste met het 5-sterrenalbum Bring It All In (en iets minder in 2018 met een zelfgetiteld album), weer opduiken. Een bandje dus, en daarin is Ocean niet de enige songschrijver. Alle nummers op het debuut American Grenadine (Envoy Records) komen van de hand van Ocean en zanger-gitarist Peter Donovan. Laatstgenoemde schreef de teksten van de nummers tijdens een rondreis langs de graven van Amerikaanse presidenten en Ocean zorgde voor de melodieën. Heel aardige nummers trouwens die meer…

Country-artiest Joshua Ray Walker heeft vele kanten, maar deze kant komt wat minder aan bod. In het gezelschap Ottoman Turks is hij voornamelijk gitarist. De Ottoman Turks (uit Texas) maken, hoe zullen we het noemen, punky garage country. Niet echt iets dat je associeert met de classic country waar Walker bekend om is geraakt. Naast Walker bestaan de Ottoman Turks al sinds 2012 uit zanger/gitarist Nathan Mongol Wells, bassist Billy Law en drummer Paul Hinojo. Op II (State Fair Records) staan elf liedjes waarop het heen en weer schiet tussen tongue in cheek country, rauwe rock ‘n’ roll, garagerock meer…

Oh, wat is dit toch een leuke bezigheid (ik schreef bijna: werk), als je albums als deze mag bespreken. Ik heb het over Truer Picture (Yep Roc) van Graham Sharp. Het album biedt tien nummers die stuk voor stuk de moeite waard zijn. Sharp is namelijk een begenadigd songwriter, die ook nog eens over een zeer aangename stem beschikt. Wellicht dat je hem kent als oprichter van de Steep Canyon Rangers (die ik zelf eigenlijk alleen maar kende als begeleiders van filmster/banjonist Steve Martin, maar daarmee doe ik ze veel te kort). Anyway, dit Truer Picture is een album meer…