Omdat de meeste muziekfans geen idee hebben wie er nou op hun favoriete platen spelen, besloot songschrijver Chip Taylor een heel album te wijden aan de instrumentalisten die de liedjes zo bijzonder kunnen maken. Het begon met het nummer Rock And Roll Joe en dat werd al snel A Tribute To The Unsung Heroes Of Rock N’ Roll ( Train Wreck Records/Continental Record Services/Munich), de subtitel van deze cd vol sudderende countrysoul. John Platania (gitaar), Kendel meer…



Het zijn niet de belangrijkste hoofdstukken uit de geschiedenis van The Byrds die vooraf zijn gegaan aan Standing Alone (eigen beheer) van
North Circle (Borderlord Records) is wel een treffende titel voor het nieuwe album van het uit Chapel Hill, North Carolino afkomstige
Vernoemd naar een van de beroemdste muzikale zonen van Oklahoma, J.J. Cale, is
Liefst zestien albums heeft Tim ‘Too Slim’ Langford reeds afgeleverd. Op Shiver (Underworld Records) rammelt de gitarist uit Seattle met de botten alsof hij geesten heeft gezien. Of het nu gaat om countryblues met boogie, verkenningen van het moeras met gierende orgels en vette grooves of nummers met de power van
Op zaterdag 10 september zal in De Oosterpoort in Groningen het Take Root festival weer georganiseerd worden. Veel is er nog niet over de line-up van deze 14de editie bekend,
De verpakking en uitvoering van Frankie Miller …That’s Who! (Chrysalis) is niet bijzonder, maar wie maalt daarom als het om zulke schitterende muziek gaat. De box is namelijk een ultieme verzameling van het cruciale werk van de geniale Schotse zanger Frankie Miller. Op maar liefst vier schijfjes zijn zeven albums van de rock-‘n-rollende Brit met het schuurpapieren geluid samengepakt. Dat begint bij het tamelijk onbekende, maar voortreffelijke debuut Once In A Blue Moon uit 1973, waarop Frankie begeleid wordt door de pubrockers van Brinsley Schwarz, en
Sfeer door middel van straatgeluiden. Een in lichte paniek verkerend kinderkoor dat 911 schreeuwt. Daarmee begint Celebration, Florida (Loose/Munich), het nieuwe album van
De geweldige versie van Adam Raised A Cain stond ook al op de fraaie dubbelaar For You 2 (A Tribute To Bruce Springsteen) waarop Italiaanse artiesten the Boss coveren. Neil Young is echter de ware held van
Met Don’t Tell Me It’s Over staat er op Innocent Again (Paraply Records/Hemifran) van de Zweedse band Little Green een nummer waarvan de melodie wel heel erg aanleunt tegen Sweet Home Alabama. Is dat erg? Hmm, dat valt nogal mee omdat de Zweden hele aardige nummers schrijven. Van typische altcountry waar niets op aan te 