Dit is niet het derde album van Jim Keller dat werd geproduceerd door Mitchell Froom, zoals aangekondigd in de recensie van Daylight. End Of The World (Continental Song City) kwam tot stand in samenwerking met Adam Minkoff. Die uit New York afkomstige producer (tevens zanger, songschrijver en multi-instrumentalist) werkt anders dan Froom, die alles bij voorkeur live in de studio opneemt. Minkoff werkt juist laag voor laag. Keller (gtaar), Minkoff (bas) en Lee Falco (drums) nemen de basis op, waarna andere partijen later worden ingespeeld. Toch slagen ze er in om de twaalf nummers wel degelijk met soul te brengen. En ook met vaart als een nummer daarom vraagt. Love One Another is funky met diverse toetsinstrumenten die het eindresultaat kleuren. Got No Time For That is high energy met een koortje. Het titelnummer zoekt het in het Caribisch gebied met hammondorgel en marimba. Te vergelijken met het werk van David Lindley. Op Black Dog komt er een vibrafoon aan te pas. I Want To Go Back Home brengt melancholie. Coffee In My Cup is nogal vierkante soul uit de jaren 80 waarbij een clavinet en synthesizer klinken. Lucky combineert een harde elektrische gitaar met drums uit een doosje. Zoals te doen gebruikelijk bij Keller kwamen de nummers tot stand met songschrijver Byron Isaacs.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie