Eind 1984 verscheen de dubbel-lp Beyond The Southern Cross, een actueel overzicht van jonge Australische bands in de periode 1979 tot 1984. De bedoeling was, aldus de samenstellers, om een compilatie samen te stellen voor de internationale markt en aldus het Australische popproduct onder de aandacht te brengen van Amerikanen en Europeanen. Eén van de participerende bands echter, The Triffids, maakten nog voordat de ambitieuze dubbelaar verscheen hun Europese lp-debuut met het intrigerende Treeless Plain. Boomloze vlakte, meer…
Eigenlijk zou een recensie van deze cd kunnen volstaan met het noemen van de titels van de eerste drie nummers. Bar, Guitar And A Honky Tonk Crowd zegt veel, Guitar Picker maakt ook het een en ander duidelijk en als het derde nummer dan Ballad Of A Southern Man heet, dan zitten we helemaal waar we zijn moeten. Bij southern rock. Want dat biedt Firewater (eigen beheer) van 
Het is niet helemaal pluis in de nummers van 
De vier Canadese vrouwen van 
De stijl van The Allman Brothers Band en The Grateful Dead samensmedend, is Widespread Panic een typische jamband. Terwijl het populaire Amerikaanse genre vooral oude hippies trekt, is daar begin jaren negentig een jamband voor Generation X. Als kwartet opgericht in Athens, Georgia, toert de band onuitputtelijk door de zuidelijke staten en het midwesten en trekt zo een eigen publiek van neo-hippies die zijn opgegroeid met punk en gitaarmuziek. Als beloning voor de succesvolle marathonshows wordt Widespread Panic getekend 
Enthousiast schieten Brothers Through The Hill met 66 Miles uit de startblokken. Orgel, akoestische gitaren en twangende elektrische begeleiden de lekker rauwe stem van Kyle Spinks. Hij en zijn drie kompanen komen uit Almonte, Ontario en vonden in Brock Zeman een gedreven labelbaas en producer; Debuutplaat Adelaide verschijnt dan ook op Zemans Mud Records. De vier brothers hebben zo’n lekker backwoods-geluid, alsof ze gehinderd door niets en niemand in het isolement van de uitgestrekte Canadese wouden 
Hoewel ik niet snel warm loop voor een cd met daarop een cover van Elmore James’ uitgewoonde Dust My Broom, moet ik zeggen dat de Chris Bergson Band zijn blues subtieler en soulvoller serveert dan menig contemporain bluesartiest. Om te beginnen heeft Bergson een geweldige stem die het midden houdt tussen Paul Weller en John Hiatt. Daarbij grijpt Bergson op Imitate The Sun (2 Shirts Records/Bertus) ook naar muzikale middelen als soul, mod en pop. Bergsons muziek als blues betitelen is dan ook te kort door de bocht, temeer 
Jimmie Dale Gilmore
Op 5 januari 2008 overleed multi-instrumentalist Drew Glackin (44 jaar) in een ziekenhuis in New York. Veel te jong en dus tragisch. Daarmee kwam ook een einde aan Tandy, de band van Mike Ferrio waarin Glackin een belangrijke rol had. Ferrio is nu terug met 
Dylan-adepten zijn er meer dan genoeg. Zelden halen ze het niveau van de oude meester. Vooral als schrijver komt het gros tekort. De Canadees 
