Kenny Feidler
groeide op in de straten van Baltimore, maar daar in die stad aan de oostkust in de staat Maryland droomde hij als jochie al van een leven als cowboy. Dat speelde hij klaar, want hij verdiende de kost als rondreizende rodeocowboy. Hij woont nu op de prairie in South Dakota en is met The Western Tragedy (eigen beheer) toe aan zijn zevende album. Met Choking On The Wire begint de plaat als slepende alt-country met door de kracht van de rauwe zang en de gitaren ook wat streepjes grunge. Het boek Blood Meridian van Cormac McCarthy inspireerde hem tot donkere muziek, waarin God niet bestaat en de aarde de hel is. The Coyotes handelt over het veroveren van het Westen. Coyotes hebben het voorzien op de indringers die met huifkarren door het barre land hobbelen. Klinkt ook enigszins als grunge en southern rock. Of om er wat bands bij te halen: als Tragically Hip, Helldorado en Whipsaws. K.O.W. gaat over het gevecht van een vriend van Feidler om de drank te laten staan. The Vulture heeft wel wat van Golden Earring uit de jaren 70. De zang is zelfs wel een beetje als Barry Hay. En dan komt er ook nog een viool als die van Charlie Daniels aan te pas. Pinto gaat over cowboyzanger Pinto Bennett uit Idaho, een legendarische figuur die ook veel betekende voor de band Reckless Kelly. Idaho Hippies begint daarna als iets van Merle Haggard, maar had ook gepast op Sweetheart Of The Rodeo van The Byrds. The Bronc Fighter heeft als onderwerp hoe moeilijk het is om afscheid te nemen van het leven in de rodeo, omdat het betekent dat je afgeschreven bent; dat de droom die je najoeg voorbij is. Een lang nummer met lyrisch gitaarwerk. De afsluiter In The Blood is daarna akoestisch, het is een afscheid van zijn schoonvader die omkwam bij een ongeluk waarbij een paard was betrokken.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie