In 2019 begonnen we onze recensie van het debuut van Zach Bryan met de woorden: “Zach Bryan, onthoud die naam. Want deze Zach Bryan uit Tulsa, Oklahoma zou zomaar eens kunnen uitgroeien tot de nieuwe Tyler Childers, Jason Isbell of John Moreland.” Wel, qua populariteit en verkoopcijfers is hij laatstgenoemden al lang voorbijgeschoten. Wat heeft deze man kunnen bewerkstelligen in die zes jaar! Het optreden met de meeste bezoekers in de VS (112.000), een deal van 350 miljoen dollar voor zijn muziekcatalogus, een nummer 1-hit met Kacey Musgraves en binnenkort een stadionconcert in Eindhoven in het kader van de With Heaven On Top-tournee. Het bijbehorende album (Warner Records) is net verschenen. Een, zoals Bryan gewoon is, vol album met 25 tracks.
Net als bij eerdere albums begint Bryan met een soort gedicht of reclamatie. Mij ontgaat eerlijk gezegd de relevantie daarvan en ik denk dat veel luisteraars gewoon beginnen bij track 2, Runny Eggs, een nummer waarin hij zijn huidige status overdenkt. Anders dan op de twee vorige albums is er deze keer geen samenwerking met grote namen uit de scene. Wat With Heaven On Top wel onderscheidt van de voorgangers is, op gepaste momenten, het gebruik van meer blazers en strijkers. Dat pakt de ene keer (Appetite) wat beter uit dan de andere keer (Drowning).
In Skin (met veel pedal steel trouwens) rekent hij af met een vorige liefde; hij zou de tattoo met haar naam willen wegsnijden. Vorig jaar was er wat commotie over het nummer Bad News, waarvan uitlekte dat het over de Amerikaanse immigratiedienst ICE zou gaan. Het blijkt wat anders te liggen. Het gaat niet alleen om ICE, maar om het gevoel dat men kan hebben dat het helemaal de verkeerde kant opgaat: The fading of the red, white and blue. Ongetwijfeld een nummer dat live zou kunnen uitgroeien tot een publieksfavoriet. Zo zijn er meer: het weemoedige You Can Still Come Home, het eenvoudig gebrachte Aeroplane en Miles, dat een makkelijk meezingbaar refrein heeft. Maar ja, gelet op wat zich tijdens een optreden van Bryan voordoet, kan elk nummer een meezingbare publiekslieveling worden.
Komen we tot het grote probleem dat ik met dit album heb: het is te veel, het is te veel typisch Zach Bryan. Ja, er zit echt wel afwisseling in de nummers, maar het blijft allemaal toch ook wel een beetje hetzelfde. Dat komt natuurlijk ook doordat Bryan in die paar jaar ontzettend veel heeft uitgebracht. Er treedt daarom een zekere ZB-moeheid bij mij op. Toch kan ik wel genieten van dit album, bijvoorbeeld bij beluistering van een lijstje met twaalf willekeurige nummers van dit album (met uitzondering van het gesproken nummer).
Voor degenen die hun Zach Bryan het liefst puur horen, bracht Bryan drie dagen na het verschijnen van With Heaven On Top ook nog een akoestische versie van het album uit: Acoustic With Heaven On Top.
18/01/2026 Permalink
De tickets voor zijn optreden in Eindhoven beginnen bij 80 euro, je zit dan hoog weggestopt. Overige kaarten zit ruim boven de honderd euro per stuk en dat voor ’n artiest die in Nederland nog nauwelijks bekendheid geniet. Gaat toch helemaal nergens meer over. Ik laat Zach Bryan aan mij voorbij gaan.