Kenny Feidler groeide op in de straten van Baltimore, maar daar in die stad aan de oostkust in de staat Maryland droomde hij als jochie al van een leven als cowboy. Dat speelde hij klaar, want hij verdiende de kost als rondreizende rodeocowboy. Hij woont nu op de prairie in South Dakota en is met The Western Tragedy (eigen beheer) toe aan zijn zevende album. Met Choking On The Wire begint de plaat als slepende alt-country met door de kracht van de rauwe zang en de gitaren ook wat streepjes grunge. Het boek Blood Meridian van Cormac McCarthy inspireerde hem tot donkere muziek, waarin God niet bestaat en meer…

Mike Hollon vluchtte tijdens de pandemie naar Irving Park (eigen beheer) in Lincoln, Nebraska, om er in alle rust te werken aan liedjes. Op 1000 Days heeft hij het over verloren tijd na een langeafstandsrelatie die uiteindelijk niet bleek te werken. Met felle stukjes ritmisch gitaarspel. De drums van Dan Metzner, die samen met Hollon het album produceerde, maken ook Go tot een opzwepend werkje. Op Fool No More rekent hij af met zijn leugenachtige ex. Het instrumentale Casablanca brengt sfeervolle, mediterraans gitaarklanken. Ook afsluiter Blue Mountain Spring is een instrumental met fris gitaarspel met meer…

Alt-country is het niet, toch biedt Jesse Lovelock & The Velvet Voices (eigen beheer) wel degelijk een alternatief voor hedendaagse commerciële country uit Nashville. Hij doet dat met de Nashville sound van de jaren 60. Countrypolitan noemden ze dat destijds. Chet Atkins was als gitarist en producer een van de grote namen van het genre, waarbij fiddle en steelgitaar in de ban werden gedaan. Alles moest suikerzoet klinken om zoveel mogelijk platen te verkopen. Het was een vorm van popmuziek voor keurige gezinnen die woonden in nette huizen met een groen gazon omzoomd door een wit hek. Eigenlijk meer…

Fans van Charley Crockett opgelet, want deze Muchacho Sanchez komt op When I Get This Way (Alacran Records) heel erg in de buurt van diens sound. Dat is niet zo gek, want Billy Horton produceerde dit album en die taak vervult hij ook regelmatig voor Crockett. Maar meer nog ligt het natuurlijk aan de voordracht van Sanchez, die na lang zwerven een onderkomen heeft gevonden in Austin, Texas. De artiest die zich in het verleden ietwat geneerde voor zijn Latijns-Amerikaanse roots, heeft die nu omarmd. Opener First Mind komt met enkele Mexicaanse kreten. For Better Or Worse is een sterk staaltje border meer…

Op Broadcast To The Surf Ballroom (Electric Chololand Records) doet Joshua Josué nummers van Ritchie Valens en Buddy Holly, die samen met The Big Bopper omkwamen bij een vliegongeluk op 3 februari 1959. De avond tevoren hadden ze een concert gegeven in The Surf Ballroom in Clear Lake, Iowa. J.P. Richardson, oftewel The Big Bopper, was nog maar 28, Holly was met zijn 22 jaar nog jonger en Valens werd slechts 17 jaar oud. Van Holly en Valens verschenen na hun dood nummers die ze nog niet af hadden gerond, het waren demo’s die daarna werden aangevuld. Die versies tracht meer…

High Road Reverie (Neon Moon records) is het debuutalbum van Pony Gold en Pony Gold is de nom de plume van de Canadese Theresa Anne Bromley. Het is een persoonlijke plaat met 11 zelfgeschreven nummers van de in het noorden van British Columbia opgegroeide zangeres/gitariste. Mooie nummers, beetje in de stijl van Kathleen Edwards en Tift Merritt, over onder meer verslaving en de rotte dingen die daar het gevolg van waren (Bromley laat de drank inmiddels al 4 jaar staan), volharding en liefde. En hoe het is om een vader in de gevangenis te hebben (From A Jail In Washington). Het meer…

Akoestische bluegrass en folk, gemixt met elektrische americana en country, de invloed van de Rocky Mountains in combinatie met de traditie van de Appalachians, dat alles tezamen resulterend in een unieke, grensoverschrijdende vorm van Amerikaanse rootsmuziek: zo ongeveer beschrijft Clay Street Unit de muziek op hun debuutplaat Sin & Squalor (Leo33). Van alles wat dus, al klinkt dat te veel als ‘bij elkaar geraapt zootje’, wat totaal geen recht zou doen aan dit krachtige album – daarvoor zit het te hecht in elkaar, met als belangrijkste bindmiddel de prettige, overtuigende meer…