Austin, Texas (2008)
De cowboylaars hangt nog altijd aan de gevel van het pand aan Lavaca Street in Austin, Texas. Maar het uithangbord daaronder met Capitol Saddlery is verdwenen, zo valt te constateren op Google Streetview. In 2008 hing er een papier achter het raam met de mededeling dat de zaak verhuisd was naar een ander adres in de stad. Mooi dat die puntlaars met schuine hak als eyecatcher sindsdien behouden is gebleven. Het is een herinnering aan de tijd dat Charlie Dunn er laarzen maakte. 

Jerry Jeff Walker maakte een liedje over de legendarische ambachtsman. Dat nummer draagt simpelweg de titel Charlie Dunn. En het staat op het in 1972 verschenen album dat ook heel gewoon de naam van de maker heeft gekregen. Op Jerry Jeff Walker is de voormalige folkie uit New York echt een singer-songwriter uit Texas geworden. Behalve zijn eigen liedjes met titels als Hill Country Rain, Hairy Ass Hillbillies en That Old Beat Guitar doet hij ook twee songs van Guy Clark: That Old Time Feeling en L.A. Freeway.

Maar laat ik het hebben over Charlie Dunn, het liedje. En over de persoon Charlie Dunn. Gewoon door de woorden van Walker te citeren: ’Well, if you’re ever in Austin, Texas / A little run down on your sole / I’m gonna tell you the name of a man to see / I’m gonna tell you right where to go / He’s working in Capitol Saddlery / And he’s sewing in the back of the place / He’s old Charlie Dunn, the little frail one / With the smilin’ leathery face’.

Op de plek van de bouwwerkzaamheden op bovenstaande foto staan nu een parkeergarage en een vestiging van Hampton Inn & Suites. Austin verandert van Live Music Capital of the World steeds meer in een stad voor en van zakenmensen. De muziekgemeenschap maakt zich er al enkele decennia zorgen over de toekomst. De slogan Keep Austin Weird werd al in 2000 bedacht. De bedenker van die slogan, de in 2020 overleden Red Wassenich, had rijk kunnen worden door zijn vondst commercieel uit te buiten. Maar dat wilde hij niet. Dat was niet weird immers.

Charlie Dunn (1898-1993) was ook geen zakenman. Nadat hij het vak van laarzenmaker had geleerd, werkte hij voor verschillende werkgevers in meerdere staten, totdat hij in 1949 zijn ambacht kon vervullen in Capitol Saddlery, eigendom van Thomas Casper ‘Buck’ Steiner, die zadels en paardentuig vervaardigde. Dunn maakte naam met zijn handgemaakte laarzen. Maar hij werd er niet naar betaald. Hij had beroemde klanten binnengehaald zoals Gene Autry, Harry Belafonte, Ernest Tubb, Peter Fonda en Carole King. De prijs van een paar laarzen kon zomaar een paar duizend dollar bedragen. Countryster Porter Wagoner liet er voor 25.000 dollar laarzen maken met ingelegde diamanten. Ondertussen verdiende Dunn nog steeds niet meer dan $3.25 per uur. In 1974 vroeg hij opslag; hij wilde 5 cent per uur meer. Steiner weigerde, waarop Dunn vertrok.

De twee hadden nooit goed met elkaar kunnen opschieten. De stugge Steiner was jaloers op het succes dat Dunn had, maar het stelde hem als eigenaar van Capitol Saddlery wel in staat om ranches te kopen met de winst. Walker heeft het in zijn liedje over die slechte relatie: ‘Now, ol’ Buck’s up front, he’s countin’ his gold / Charlie’s in the back patchin’ up the soles / Of the people comin’ in, smilin’ at him / They all wonder how’s ol’ Charlie been / And ol’ Buck’s makin’ change, he never sees no one / He never understood the good thing that Charlie done.’

Bij zijn vertrek vernielde Dunn alle door hem vervaardigde leesten, zodat de zaak niet zomaar zijn klanten van nieuwe laarzen kon voorzien. Dunn had een unieke manier om de juiste maat vast te stellen. Hij deed dat door de voeten met zijn handen te bevoelen, waarbij hij niet alleen de maten vaststelde, maar ook alle bijzonderheden over aderen, gewrichten en eeltplekken noteerde. 

Dunn ging met pensioen, maar enkele oud-klanten die zweerden bij zijn pasvorm zorgden ervoor dat hij toch terugkeerde naar het vak van laarzenmaker. In 1977 begon hij de winkel Texas Traditions waar hij zijn unieke vaardigheden overdroeg aan Lee Miller, die de zaak tot op de dag van vandaag voortzet, nadat Dunn in 1986 op 88-jarige leeftijd echt ophield met werken.