Het is niet de eerste keer dat Capps reclame maakt voor zijn geboorteplaats. En vast en zeker ook niet de laatste keer. Dat schreef ik vijf jaar geleden in de recensie van I Love San Antone van Garrett T. Capps. Dat was niet zo’n gewaagde voorspelling, want waar het hart vol van is, loopt de mond van over. Het nieuwste album van de Texaan heeft dan ook als titel I Still Love San Antone (Nudie Records). Capps komt woorden tekort om de stad de hemel in te prijzen. Vanaf het draaien aan knoppen van de radio op The Journey Begins is het album bijna een hoorspel en natuurlijk is op een van die stations al even een stukje I Love San Antone van GTC te horen. Met 1604 Joyride, Joe Anthony Kicks Things Off en Alamodome Sales Pitch komen er nog drie van die geluidsfragmenten langs. Alles om net zo’n kleurrijke drukte te creëren als een bezoek aan de smeltkroes zou opleveren. Begin maar met Breakfast Tacos With Satan. Een paar Mexicaanse kreten en een gitaar die loos gaat. Met gasten Joe King Carrasco, Peter Rowan en de onlangs overleden Augie Meyers om bij te dragen aan de gekte. S.O.S. H.E.B. is een soort lofzang op een keten van supermarkten, waarin een beroep gedaan wordt op de directie om de wereld een betere plek te maken: ‘Housing for the homeless / Make all the chicken boneless’. Daarna staat in Bongo Joe een rapper uit de stad centraal.
Weliswaar schiet Capps deze keer niet de ruimte in, maar inmiddels is al wel duidelijk dat deze trip door zijn stad muzikaal ook behoorlijk far out gaat. Het begrip country, of zelfs alt-country, moet je deze keer wel erg ruim nemen. Het maakt de space cowboy allemaal niet uit. Hij houdt van veel meer muziekstijlen. Heavy metal bijvoorbeeld. En volgens hem moet je niet in Europa zijn als je daarvan houdt, maar kun je maar beter gewoon in San Antone blijven. Vervolgens voegt hij doodleuk een doedelzak en banjo toe aan ¡Viva Metal! dat verder nogal lelijk gillend gitaarwerk bevat. Maar ook een leuk zinnetje als: ‘People think metal is evil and mean / But over here it’s a friendly scene’. Toch klinken er politiesirenes aan het begin en einde van De Zavala, een tocht langs een levendige straat in San Antonio. Fiesta Eterno is een bezoek aan het carnaval van de stad, dat volgens Capps niet onderdoet voor Mardi Gras in New Orleans. Kevin Russell feest mee. Daarna volgt tex-mex met Santiago Jimenez, Jr. op El Chief. Rosie Flores komt langs op Sorry Shamu. Op Remember The Alamodome haalt Capps herinneringen op aan het sportstadion, dat volgens hem zijn beste tijd heeft gehad. Maar hij had er wel seks en haalde er zijn eerste covid-vaccinatie op. En Selena trad er op. Home In San Antone doet het met zowel countrylicks als overstuurde gitaarnoten. Met Yanaguana besluit deze trip. Het is niet zijn beste album, maar toch: I still love Garrett T. Capps.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie