Queen Esther bracht een aantal jaar geleden een tijdje door in Gettysburg, de plaats in Pennsylvania waar tijdens de Amerikaanse burgeroorlog een belangrijke veldslag tussen de Noordelijken en de Zuidelijken plaatsvond. Terwijl er overdag gevochten werd haalden soldaten van het Zuidelijke leger ’s avonds zwarte mensen -die daar als vrijgemaakten leefden- uit hun huizen om ze in de Zuidelijke staten als slaafgemaakten te verkopen. De werkwijze die ook als Blackbirding bekend staat. Dat werd ook de titel van het nieuwe album (EL Recordings) van Queen Esther. De 11 nummers op deze plaat zijn allen geïnspireerd door de gebeurtenissen in Gettysburg en de doorwerking die deze nog steeds hebben in de Amerikaanse samenleving. De teksten zouden kunnen slaan op de gebeurtenissen van toen, maar kunnen evengoed passen op wat we tegenwoordig tegenkomen. “Nothing is ever what it seems to be / I’m free / As I sink into a bog of despair/in this valley of death”, zoals gezongen wordt in de fantastische slowburner The Devil May Care (but Jesus Knows). Ook de cover van Sister Rosetta Sharpe’s Can’t My Grave Hold My Body Down past wondermooi op dit album. Queen Esther wordt soms aangeduid als de zwarte Lucinda Williams. Dat moge misschien zo zijn, gelet op de brede interpretatie van americana die je voorgeschoteld krijgt en de sterke songs, maar Queen Esther zingt wel echt een stuk beter dan Williams. Blackbirding is een heerlijk gevarieerd album geworden, met hoofdrollen voor organist Greg Lewis, steelspeler Raphael McGregor en meestergitarist Jeff McLaughlin. Het album zal ongetwijfeld in mijn soundtrack van 2026 terechtkomen.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie