De nummer 9 van mijn jaarlijstje: Clear Blue River (Telephone Explosion Records) van een band die zich Hobby noemt. Misschien hadden deze vijf Canadezen nog wel hoger moeten eindigen, maar het album verscheen pas in november en had op het moment van het opmaken van die lijst nog niet voldoende draaibeurten gekregen. Inmiddels wel. En elke keer zorgt deze plaat voor een geluksgevoel. Want hier wordt ouderwetse countryrock gebracht, maar daarbij ontstaat geen moment de indruk dat hier getracht wordt om oude tijden te laten herleven. De samenzang is heerlijk; nergens gladjes. De studioplaat klinkt uitermate levendig, alsof alles in één keer opnemen is ontstaan. Een koortje met stemmen die maar net het gewenste bereik halen op Scotty en een leadzanger die de gloriejaren van Green On Red terughaalt. Toch probeert Hobby nergens het geluid van voorbeelden uit de jaren 70 te kopiëren. Ze spelen en zingen gewoon alsof ze werkelijk rondstappen in dat decennium. Lekker losjes is de sound, ontstaan door al sinds 2017 kleine zaaltjes in stadjes waar zelden wat te beleven is aan te doen. Clear Blue River is een absolute aanrader en het is al het vierde album van Hobby. Er is dus wat in te halen en zo heb je er zomaar een hobby bij.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie