Minder dan een halve minuut heeft Trey Hensley nodig om te overtuigen. Gewoon door de manier waarop hij de snaren van zijn akoestische gitaar laat trillen. Nou ja, gewoon… Zeg maar gerust grandioos. En het is niet alleen ontzettend knap hoe hij zijn instrument beheerst, het resultaat is uiterst meeslepend. Nergens wekt Hensley namelijk de indruk dat hij wil imponeren met vingervlugge virtuositeit; hij laat de noten als franje heen en weer slingeren en altijd in dienst van de liedjes. Die eerste halve minuut is direct het titelnummer van Can’t Outrun The Blues (Pinecastle Records), waarop ook vooral het samenspel tussen gitaar en viool opvalt. Fiddlers Stuart Duncan en Andy Leftwich imponeren ook elders op dit prachtige in bluegrass gewortelde album. Heel geslaagd is ook de cover van Up On Cripple Creek dat Hensley volledig naar zich toetrekt. Een liedje coveren heeft eigenlijk alleen maar zin als je er iets van jezelf inlegt en daarin slaagt de gelauwerde gitarist volledig. Hij werkt samen met iedereen uit de bluegrass, country en rock en ze geven allemaal hoog op over hem. Om maar eens een dwarsstraat in te slaan: Ritchie Blackmore van Deep Purple noemt hem zijn favoriete gitarist.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie