Ronjo V kwam algoritmisch op mijn pad, maar die toevallige ontmoeting met het nummer Gray Skies smaakte direct naar meer. Toevallig hadden ze net een nieuw album in eigen beheer uitgebracht. Dat titelloze album draait hier inmiddels al weken zijn dagelijkse rondje, zonder ook maar een spoor van slijtage. Mijn eerste gedachte was nog dat het met die vreemde, wat zielloze naam en die fantasieloze hoes zo’n met AI gemaakt werk zou zijn. Maar enig graafwerk verder bleek Ronjo V gewoon een echte band, die al sinds 2015 singles en EP’s uitbrengt. De spil is Ryan Joseph, zanger, gitarist, songwriter en producer, die zijn sporen eerst in Austin verdiende en enkele jaren geleden verhuisde naar Boulder, Colorado. Op dit album krijgt hij steun van bassist Nick Joswick, drummer Davis Rowan, toetsenist Wyatt Dubois en gitarist Walt Palmer.
Wat maakt deze plaat nou zo opvallend goed? Om te beginnen: tussen de twaalf nummers zit geen enkele zwakke broeder. De muziek laat zich het best omschrijven als classic rock met rootsinvloeden, al hoor je nergens fiddle, banjo of pedal steel. Opvallend genoeg bevat het album juist veel toetsenwerk -zelfs synthesizers- zonder dat dat ooit de overhand neemt. Alles staat in dienst van de song. Die songs zitten bovendien buitengewoon knap in elkaar. De ritmesectie speelt gedreven en trefzeker, maar altijd dienend aan het lied, iets wat je al hoort bij de eerste maten van opener Roundabout. En dan is er nog de stem van Ryan Joseph: licht hees, karaktervol en uiterst geschikt voor dit repertoire. Mooie koortjes ook. Kortom, een plaat om vaak, en vooral hard, te draaien.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie