De folkrock van Amerika enerzijds – The Byrds, Buffalo Springfield – en die van Engeland anderzijds – Fairport Convention – landt begin jaren zeventig ook in Canada. In Montreal richten Jack Winters, Heather Woodburn en Judy Harman zo rond 1971 de folkrockgroep Tapestry op. Winters is de grote man: hij is de zanger, gitarist en componist; Woodburn en Harman de ondersteunende zangeressen. Tapestry tekent een lp-contract met Polydor, releaset een single en verschijnt, met onder anderen Terry Jacks, The Stampeders en April Wine, op de succesvolle verzamel-lp Maple Music Vol. I.
Na nog een single en goed ontvangen optredens dirigeert Polydor Tapestry de Quebec Sound Studios in om een album op te nemen. Dat geschiedt, maar Tapestry is dan wel een duo: Judy Harmon heeft het veld moeten ruimen, misschien wel omdat Jack Winters en Heather Woodburn zich in de echt hebben laten verbinden. Voor de opnamen van de debuutplaat maakt het niet veel uit. Het echtpaar Winters kan beschikken over ervaren studiomusici: drummer Richard Provencal, toetsenist Leon Aronson, bassisten Don Habib en Florien Richard, gitaristen J.P. Lauzon en David Glead, en op pedalsteel Ron Dan.
In de zomer van 1973 komt het resultaat, Down by Maple River, op de (louter) Canadese markt. De marketingafdeling van Polydor heeft er een mooie klaphoes van gemaakt met het liefdesduo prominent in beeld, maar wat meer is: Tapestry heeft de oversteek gemaakt van folkrock naar Westcoast-countryrock. Nu klinkt Tapestry als een gelukkig samenzijn van Crosby, Stills, Nash & Young, Jackson Browne, Linda Ronstadt en The Eagles. Dit wordt vooral bepaald door de heerlijk dominante pedalsteelgitaar in countryeske liedjes als Everything Is Bringing Me Down (Runnin from the Years), The Lonely Trip Back en Cowboy Song. Maar Years Goin By klinkt dan weer als The Eagles, I Wish I Was Going Back Home is weemoed met samenzang van de Winters en zalvende strijkers, terwijI He Has Changed – met leadzang van Heather Winters –warm en soulvol is vanwege de rollende Hammond en de bluesy gitaarsolo. Een absoluut hoogtepunt is er natuurlijk ook: Oldtimer. Een slepend rocknummer met stotend gitaarwerk en bonkige solo’s zoals in Neil Youngs Down by the River. Een ronduit meesterlijke song.
Down by Maple River redt het in 1973 niet. Niet in Canada, niet elders. En dus stappen Jack en Heather Winters dan uit de muziekbizz. Blijft over: Down by Maple River. Inmiddels is dat een prijzig collector’s item en wellicht zijn prijs waard, want per saldo een soort van Canadese Déjà Vu, gecombineerd met Everybody Knows This Is Nowhere. Zo goed, maar vanzelfsprekend net iets minder.
Down by Maple River. Polydor, 1973. Everything Is Bringing Me Down (Runnin from the Years)│Oldtimer│The Lonely Trip Back│I Wish I Was Going Back Home│Down by Maple River│Years Goin By│Dance (Till the Mornin Comes)│Cowboy Song│He Has Changed│Silverbird
24/05/2026 Permalink
Many thanks for the unknown lp. A promissing review with many references,
but ( unfortunately) also an expensive lp.
I’ll only get a recording here.