Dit jaar werd de lijst der lijsten samengesteld door maar liefst 133 inzenders, weer meer dan vorig jaar! Tezamen kozen jullie een overduidelijke winnaar, die meer bijna driemaal het aantal punten van de nummer 2 verzamelde. Het zilver was ook nog duidelijk, maar de verschillen daarachter waren klein. Sommige albums scheelden zelfs maar 1 punt.
Dit jaar komen ook tot een bijzondere toplijst omdat we, dankzij Chris Stapleton, deze keer 16 albums in onze lijst opnemen. Dat heeft te maken met het feit dat een behoorlijk aantal inzenders “From A Room, Vol 1 èn 2” als één album meer…

1 Chris Stapleton – From A Room: Volume 2 (& Volume 1)
Begin 2017 verscheen Chris Stapleton’s  ‘From A Room: Volume 1’, de opvolger van zijn succesvolle debuut ‘Traveller’ (2015). Niet zo goed en verrassend als het debuut, maar zeker de moeite waard. Een plaats in mijn top 15 lag derhalve lang in het verschiet, totdat Volume 2 begin december verscheen, dan. Gevolg: Volume 2 op 1, en Volume 1 tussen () er vlak achter. Volume 2 tipt aan het niveau van Traveller, en Volume 1 net niet, maar mag wel in een adem genoemd worden; vandaar. Favoriete song: de cover van Kevin Welch’s ‘Millionaire’! meer…

Cordovas kreeg in de recensie eerder dit jaar alsnog een plaatsje in de top 15 over 2012, dus die staat er niet in. Ook de Oostenrijker Marlon Rabenreither van Gold Star komt niet in mijn top 15 voor; nog niet gehoord namelijk. Oostenrijk is overigens ook in dit lijstje wel degelijk vertegenwoordigd en wel door Georg Altziebler en Heike Binder, die met hun band Son Of The Velvet Rat op 4 staan. De nummer 1 diende zich pas op het laatste moment aan. Inmiddels vaak genoeg beluisterd om heel zeker te zijn van die toppositie.

1. Tyler Childers – Purgatory
Childers is pas 26 en zijn enige hoop om aan het vagevuur te ontsnappen is te trouwen met een katholiek meisje. Het album is zo country als een slingerende weg door de Appalachen. De liedjes gaan over moonshine, pills and powder en alle andere zaken om de ongemakken van meer…

2017 was een jaar dat veel mooie albums opleverde. Het mooiste “album” staat echter niet in onderstaande lijst. Dat was namelijk de spotifylijst met mijn meest gedraaide nummers in 2017.  Ik blijf me maar steeds afvragen waarom artiesten en de overige actoren in de muziekbizz in deze streamingtijden blijven vasthouden aan het format van een album met 10 tot 14 nummers en een speelduur van ongeveer drie kwartier. Maar goed, zolang het duurt klaag ik niet en blijf ik lijstjes maken met favoriete albums. Dit jaar heb ik me vooral vastgehouden aan de albums die ik het meeste gedraaid heb en heb ik de volgorde van de albums daar ook min of meer door laten bepalen. Zodoende kwam ik op onderstaande lijst uit.

1 Gold Star – Big Blue
De invloeden van Neil Young, Bob Dylan en Ryan Adams zijn overduidelijk, maar deze singer-songwriter maakt er iets heel moois van. Bijzonder is ook dat het grootste deel van de nummers de drie minuten niet eens haalt, maar toch zijn ze allemaal af. meer…

1 Gold Star – Big Blue
Jonge gast uit L.A. met ergens een moderne sound, maar toch qua sfeer en liedjes teruggrijpend op pak-m-beet Neil Youngs After The Goldrush. Verdient een knallende doorbraak deze plaat.

meer…

Er verscheen heel veel moois het afgelopen jaar, van oude rotten en van jonge honden en alles daartussen in.
De volgende 15 albums konden mij het meest bekoren:

1. Dream Syndicate – How Did I Find Myself Here?
Het dak ging er af bij hun optreden in Bitterzoet. In de jaren tachtig een van de vaandeldragers van de Paisley Underground.
Na bijna dertig jaar een nieuw album en dat kan zich meten met hun beste werk. meer…