Veel Nederlandstalige americana bespreken we hier niet, maar Noem Het Dan Maar Dromen (BUZZ Records) van Lenny & de Wespen is een recensie zeer waard. Daarop staan elf mooie nummers waarvan er negen zelfgeschreven zijn. Lennaert Maes heeft daarnaast twee Engelstalige nummers hertaald: All The Best van John Prine werd Het Allerbeste en Passing Through van de Schotse Roseanne Reid werd Ben Hier Maar Op Reis. Dit album klinkt ingetogener dan eerder werk van de band en dat heeft een reden. Twee jaar geleden overleed de beste vriend van Maes, Bart Convents, die nog een verleden in de Wespen had. Dit album is een eerbetoon aan hem geworden. Het instrumentale Bart is naar hem vernoemd en De Boom is een nummer waarin rouw en verlangen centraal staat. In Niemandsland wordt het verwerken van de de dood van een geliefde op mooie wijze vormgegeven: “Er stopt iets, er begint iets / En zo draait de cirkel vast nog even door / En wat ik dacht hier te verliezen/ Komt me nu plots in nieuwe vormen voor.” Het schitterende titelnummer is ingegeven door een gedachte aan de opa van Maes die overleed toen hij 3 jaar was. Op advies van zijn vader sloot hij toen zijn ogen en kon hij zijn grootvader weer voor zich zien. Het is een ode aan de verbeelding en tegelijkertijd een tegenwicht tegen de huidige tijd waarin brute macht een hoofdrol speelt. De nummers worden ook nog eens voortreffelijk uitgevoerd door de Wespen waarin een hoofdrol is weggelegd voor multi-instrumentalist en medeproducer Andries Boone. Ook de bijdragen op pedal steel van toegevoegde Wesp Bart Vervaeck verdienen een vermelding.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie