Op het Stockholm Roots festival kocht ik van Colin Halliburton, voorman van The Roseline, een T-shirt met de fantastische tekst: “Jesus loves Ks. alt-country”. Net als Jezus houden wij ook van alternatieve country uit Kansas. Zeker als die zo klinkt als op het nieuwe album van The Roseline: 86 Gumption (eigen beheer). 86 wil in informele taal zeggen dat je ergens vanaf raakt. Gumption is durf, initiatief. Kortom, de titel van de plaat wil iets uitdrukken over het verlies aan zelfvertrouwen of overmoed. Misschien iets met ouder worden, met de tegenslagen die je in de loop van het leven tegenkomt. De banaliteit van het leven (grasmaaien) wordt in Heart of Oak afgezet tegen het verlies van dromen. In Wet Black Fin gaat het over de omgang met een naaste die in de rouw is vanwege het overlijden van een moeder. Je wilt iets doen, maar hebt altijd het gevoel dat je tekortschiet. Uiterst actueel is North Sea Views, waarin wordt afgerekend met een oorlogsmisdadiger (bijvoorbeeld Mladić): “Not a tear will be ever shed / As you rot in The Hague.” Hé, dit is – na die recente plaat van Lambchop – al het tweede album in korte tijd waarop Den Haag wordt bezongen. Misschien iets voor het aldaar georganiseerde Once in a Blue Moon-festival volgend jaar? Halliburton en de zijnen grossieren ook op dit nieuwe album weer in heerlijke melodieën, waarin het toetsenwerk van Heidi Gluck verrukkelijk samengaat met de gitaren van Bradley McKellip en Halliburton zelf. Met platen van dit niveau verdient The Roseline een veel grotere plek in de laaglandse americana-gemeenschap.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie