Gelijk aan 2020 was het voorbije jaar er nu niet echt een van frequent concertzalen bezoeken, hetgeen overigens vele malen vervelender was én is voor allen die in deze sector werkzaam zijn. Een drama, vooral voor muzikanten; organisatoren; bookers; venues & technici dus, terwijl ook andere sectoren het lastig hebben. Het jaarlijkse lijstje is echter normaliter veelal wel mede gebaseerd op live-ervaringen, die van 2021 dus wederom niet. Het was dus vooral thuis luisteren. Het resultaat van een, ondanks alles, toch wel fijn, muzikaal jaar ziet er dan uiteindelijk zo uit:

1. 1. John R. Miller – Depreciated

Bijna drie jaar geleden John R. Miller ontdekt door een recensie op deze site van het album The Trouble You Follow. Voor de volledigheid: bij dat album stond er nog The Engine Light achter zijn naam. Miller is al even bezig, overigens, bijvoorbeeld als bassist bij The Hackensaw Boys (of bij meer…

2021: het tweede annus horribilis op rij. Ik kan het niet anders omschrijven. En ik wijd daar verder ook maar geen woorden aan. Maar ook dit jaar had ik een americana-dip. In de zomermaanden luisterde ik nauwelijks naar albums uit ons geliefde genre. Dat ligt waarschijnlijk aan het feit dat er nauwelijks of geen live-optredens zijn geweest in die periode (die eigenlijk de gehele eerste helft van 2021 besloeg). Live-optredens scherpen mijn gehoor, of zoiets. Nieuwe albums gaan meer leven door de liedjes een keer live te horen. Het is een soort dynamiek tussen albums en live-optredens die me vooral bekoort. En zo komt het dat ik dit jaar met moeite 15 albums die ik de moeite meer dan waard vind bij elkaar kon schrapen. Met een voor mij logische nummer 1, een album dat me iedere keer weer van mijn sokken blaast. Natuurlijk loop ik in de komende tijd tegen andere albums aan die mijn lijst zo zouden kunnen aanvullen. Ik hoop het in elk geval. En voor volgend jaar: mogen we een lekker gevulde live-agenda aantreffen?

1. Doc Feldman and the Alt + Cntry + Delete – A Healthy Dose Of Anxiety
Een magnifieke plaat, waarop 10 liedjes in net minder dan een uur je meevoeren in de donkere wereld van de Kentuckian Doc Feldman. Donker inderdaad maar niet zonder hoop. Voor mij altcountry zoals het bedoeld is. meer…

De dag waarvan je wist dat die ging komen. Natuurlijk, ook in dit bewogen jaar (to say the least) gaan we op zoek naar de fijnste americana- en alt.country-albums die er verschenen. Van liveoptredens was in 2021 niet veel sprake, dus moesten we het qua muziekbeleving toch vooral (weer) van albums hebben. Albums die je kocht, downloadde, of beluisterde via allerlei streamingdiensten. We zijn echt benieuwd naar welke platen jullie dit jaar beroerden. Daarom: stuur ons, uitsluitend via deze speciale stempagina (klik), je lijst met 10 favoriete americana-albums die in 2021 verschenen (als je niet tot 10 komt, dan minimaal 5). Dan maken wij van al die ingezonden meer…

Hierbij het laatste deel van de toelichtingen van de lezers op hun favoriete albums uit de periode van 2000- 2020. Het is en was een genoegen om daarvan kennis te nemen.

John Fullbright – From the Ground Up
Twee keer heb ik John Fullbright zien optreden. Gedreven. In totale overgave vaak zijn publiek vergetend. Hemel en aarde kwamen samen. From the ground up. Jericho blijft het mooiste nummer. Misschien wel van de laatste twintig meer…

De favoriete albums uit de periode van 2000 tot en met 2020 van de inzenders 34 tot en met 45 vind je hieronder. Het is weer al parelvissen!

Jeffrey Foucault – Stripping Cane
Wat was het ongelofelijk moeilijk kiezen. Er is zo ontzettend veel moois uitgebracht dat het vrijwel niet te doen is. Maar over mijn nummer 1 heb ik geen seconde getwijfeld. Dit album is al jaren mijn favoriet. Prachtige zang, ingetogen meer…

We zijn alweer toe aan het derde deel van de favorieten 2000-2020. Lees hieronder waarom  diverse inzenders hun favoriete plaat uit dit tijdperk zo goed vinden. Het wordt zo ook een heerlijke muziekzomer.

Ryan Adams – Love is Hell
Alhoewel een beetje donker album, vind ik de kracht van de composities ontzettend sterk, met name de aaneenschakeling van de eerste helft van het album. Dit album heeft meer…

Vele inzenders van de lijstjes met favoriete albums van 2000 tot en met 2020 gaven een toelichting op hun nummer 1. Hieronder volgen, wederom in willekeurige volgorde, weer 11 inzendingen. Doe er je voordeel mee!

Slobberbone – Everything you thought was right was wrong today
De band die mij de AltCountry swamps heeft ingetrokken en waar ik niet meer ben uitgekomen. Na het magistrale Barrel Chested uit 1997 kwamen Brent Best & Co in 2000 met meer…

Bij het samenstellen van de top 20 van favoriete albums uit de periode 2000-2020 vroegen we de lezers ook om een toelichting op hun aller- aller- allerfavorietste plaat. Ruim 50 respondenten gaven daaraan gehoor, soms heel uitgebreid, soms kort maar krachtig. De komende tijd gaan we, in 5 afleveringen, deze toelichtingen met jullie delen. Zodat we een mooie soundtrack krijgen voor de zomer, die nu dan toch eindelijk aangebroken lijkt te zijn.

Daar gaan we (in willekeurige volgorde):

meer…

Ladies and gentlemen, we got him! Hier is de top 20 van favoriete americana-albums van 2000 tot en met 2020.
Er hebben 74 liefhebbers hun lijstjes met albums ingestuurd en we hebben onze eigen lijsten zoals deze hier al eerder gepubliceerd zijn, ook meegerekend om tot een schitterende lijst te komen. Met een afgetekende winnaar en ook nummer 2 heeft meer dan een neuslengte voorsprong op de rest. Daarna ligt het allemaal best dicht bij elkaar. Een aantal albums meer…

Een lijstje maken, altijd lastig. De gekozen albums staan uiteraard fysiek in de ‘kast’ (lp’s of cd’s; dus, downloads en Spotify e.d.; geen kans!). Ook een criterium: de betreffende artiest(en)/band minimaal één keer live gezien hebben. Geeft vaak nog meer inzicht in én gewicht aan een album. Althans: voor mij.
De top 10 over de periode 2000 tot 2021 levert voor dit moment de navolgende ‘score’:

1. Justin Townes Earle – The Saint Of Lost Causes
De betreurde zoon van Steve Earle: Justin Townes. Leverde na zijn debuut e.p. (Yuma; 2007) een vrij constante rits aan albums af; constant ook als het om kwaliteit gaat. Zag hem ooit in Den Haag optreden samen met Jubal Lee Young (zoon van Steve Young) als “The Sons Of The Guns”. Zijn laatste The Saint Of Lost Causes is zijn beste, wellicht ook omdat het zijn laatste is… (2019) meer…