Het jaar 2020 was vooral huiselijk. We werkten thuis en gingen er verder ook amper op uit. Concerten om naartoe te gaan waren er niet. Artiesten bleven immers ook thuis. Daar organiseerden ze online gigs. Zodat we zomaar opeens rond konden kijken bij ze in de huiskamer. Met een beetje pech zagen we onze helden op sokken. Echt enthousiast werden we niet van al die miniconcerten waar we zelf niet bij konden zijn.
De toppositie is voor een album dat eveneens de sporen draagt van deze rare tijd. Het kwam tot stand door te knippen en plakken met digitale bestanden die over en weer werden rondgestuurd. Die werkwijze is allesbehalve ideaal, want daarbij ontstaat er geen interactie tussen musici. Toch is Love In The Midst Of Mayhem van Joe Ely mijn plaat van het jaar. Want het album biedt comfort in het desolate decor waarin we met zijn allen zijn beland.
1. Joe Ely – Love In The Midst Of Mayhem
Als een van de eerste artiesten kwam Joe Ely al in april met een album vol reflectie op de chaos van de coronapandemie. De 73-jarige Texaan heeft een enorme reputatie als live-artiest, maar plotsklaps was ook hij aan huis gekluisterd. Eindelijk tijd om aan de slag te gaan met de vele aanzetten tot meer…
2020; was het een rotjaar, was het zelfs een rampjaar? Dat zullen de historici later wel bepalen. In elk geval was het een jaar dat we ons in negatieve zin zullen herinneren. Voor sommigen was het een jaar dat voornamelijk ongemak gaf, voor anderen waren de gebeurtenissen veel ingrijpender of was het zelfs catastrofaal.
Hier is hij dan: de Altcountry Top-15 van 2019.
1. Paul Cauthen – Room 41
1. Dallas Burrow – Southern Wind
Vanaf de eerste dag van het jaar houd ik in een Spotify-map bij welke albums aan het eind van het jaar in aanmerking komen voor mijn eigen top-15. Twee weken geleden zette ik daar precies het vijftiende album in. Dit jaar hoefde ik daarom niet te schiften. Dat kan twee dingen betekenen: of ik ben de afgelopen jaren heel goed geworden in het uitvoeren van dit proces of het was voor mij gewoon niet zo’n bijster 
1. Jenny Lewis – On the Line
Hier zijn ze! De lijst en de lijstjes. Dit jaar waren er 121 inzenders. En daaruit zijn onderstaande 15 albums naar voren gekomen. Opvallend is dat de winnaar dit jaar veel minder punten voorsprong had dan in 2017 en 2016 het geval was. Het lag allemaal wat dichter bij elkaar, zonder enorme uitschieters, maar toch hebben we een duidelijke nummer 1. Een bijzondere prestatie, want deze Texaan brak pas dit jaar door in onze contreien. Twee artiesten eindigden allebei op 206 punten: zij delen de 9de en 10de plaats. Verder valt op: slechts twee echte bands in de top-15 en bijna iedereen komt uit de VS. Ook slechts vier vrouwelijke artiesten, die allemaal in de middenmoot eindigden. Dat is overigens meer dan vorig jaar, toen er 3 vrouwelijke artiesten de lijst haalden. Mary 
1. Garrett T. Capps – In The Shadows (Again)
