De persoonlijke omstandigheden hebben zich gevoegd naar de muzikale koers die Robert Ellis inzette met zijn vorige plaat The Lights From The Chemical Plant. Met dat album sloeg de Texaan het pad in van pop met een hoofdletter P. Daarin gaat het vaak om een kijkje in de ziel. Een verbroken relatie is dan ook een prima basis om als singer-songwriter het beste in jezelf naar boven te halen. Op Robert Ellis (New West Records/PIAS) beschrijft de artiest het proces van uit elkaar groeien. De vertwijfeling. De boosheid. De aanvaarding. De huppelende meer…

Dat americana niet voorbehouden is aan Amerikanen mag als algemeen bekend worden verondersteld. Americana wordt overal gemaakt. Meestal spelen de liedjes zich af in de Verenigde Staten. Stoffige wegen en weidse landschappen leveren blijkbaar veel inspiratie. Visions Of Us On The Land (Secretly Canadian/Konkurrent) ontstijgt dat niveau. Sterker nog, Damien Jurado ontstijgt niet alleen de term americana, hij wekt ook de indruk dat hij zelf boven het landschap hangt. Alsof hij op een wolk drijft om afstand te nemen van het alledaagse Amerika. Dat meer…

Op On The Ropes van The Honeycutters staat een versie van Leonard Cohen’s Hallelujah die er eindelijk weer eens toe doet. Nee, niet de definitieve versie – die is al gemaakt door de betreurde Jeff Buckley – maar wel een versie die het beluisteren meer dan waard is. Redelijk uptempo en toch duurt de track meer dan 8 minuten. The Honeycutters, we zeiden het hier al, is een vijfmansformatie uit Ashville, North Carolina, die vooral draait om zangeres Amanda Anne Platt. Die heeft een stem als een klok. Uitgangspunt is een authentieke countrysound, maar meer…

In de recensie van Indestructible Machine schreven we dat Lydia Loveless met haar cowpunk helemaal past bij Bloodshot Records, dat zichzelf graag etaleert als rebelse country. Het is dan ook de vraag of ze bij dat label blij zullen zijn met Real (Bloodshot Records/Bertus). Want wat we hier om de oren krijgen, zijn flarden Fleetwood Mac en opgeblazen luchtbellen die zijn komen overdrijven uit de jaren tachtig. Noem dat maar eens echt. Van cowpunk is geen moment sprake, Loveless leeft zich deze keer uit in nogal holle powerpop. De plaat meer…

Met heavy metal heeft Heavy Metal (Rotown Records) van Miles Nielsen and the Rusted Hearts niets uit te staan. Miles is een zoon van Rick Nielsen van Cheap Trick. Schaar Heavy Metal dan ook maar onder de powerpop. Zo’n liedje als Simple Times zou in een ander tijdperk retecommercieel zijn geweest. De heerlijke samenzang brengt zomaar herinneringen aan een band als Smokie. En Tongue Tied zal liefhebbers van Electric Light Orchestra zeer bevallen. Niet alleen door de zang, maar ook door die viool. Op Strangers zingt Nielsen meer…

Kalyn Fay is alweer een nieuwe naam uit Oklahoma. Ze stelt zichzelf op haar website voor als een Cherokee graphic designer, artist and musician. Op basis van Bible Belt (Horton Records/CRS) valt te verwachten dat ze de komende tijd vooral in de laatste hoedanigheid actief zal zijn. Haar debuut klinkt zelfverzekerd. De red dirt country van Bible Belt is geworteld in folkmuziek, maar de singer-songwriter laat zich ook graag inspireren door hedendaagse collega’s als Feist of Cat Power. Op Black & Blue duwt de basgitaar van Dylan Layton haar de diepte in. Bijna meer…

Voor 1977 had je nog van die platen die zorgden voor een onvoorwaardelijk geloof in de grootsheid van rockmuziek. Zo’n plaat is Hologram (eigen beheer) van Stonerider. Wat deze band uit Atlanta, Georgia, hier voor elkaar heeft gekregen, is meesterlijk. Dit is classic rock met alle elementen waar ooit alle langharigen helemaal van uit hun bol gingen. Gitaarsolo’s, tempowisselingen, toetsentapijten, het kan werkelijk niet op. Nummers die makkelijk de grens van tien minuten doorbreken, waarbij je je voorwaar geen moment verveelt. Opener meer…

Er zijn nogal wat invloeden te ontwaren in de muziek van The Chapin Sisters. Wat Today’s Not Yesterday (eigen beheer) tot zo’n knappe plaat maakt, is dat de zussen steeds zichzelf blijven. Wat ze ook doen. Direct op opener Autumn val je voor de fijne samenzang. Op dit eerste nummer spelen ze met folk, daarna volgen ze op Angeleno het spoor dat door zangeressen uit Laurel Canyon is uitgezet in de jaren zeventig. Net zo makkelijk switchen ze vervolgens op Chasing The Rain naar de sound van girlgroups in de sixties. Op Getaway combineren meer…

‘I remember the days when bands could make you cry’, zingt Will Courtney op zijn nieuwe album Planning Escapes (Wren & Shark). “Ik ook, ik ook” denk ik dan. ‘Where was the phrase that gives you a lift, or the chilling ways guitarists play a riff?’ gaat hij dan verder. Raak. Courtney heeft het zelf in elk geval wel begrepen. Geen shitsongs op dit album. Nee, Planning Escapes is een voldragen opvolger van het ook al niet misselijke A Century Behind (zie recensie). Courtney combineert stemmige moderne countryrock met opzwepende gitaarpop. En vindt ook nog meer…

Vorig jaar kwamen we er, door het verschijnen van Big Romance (recensie), achter dat de Canadese Jill Barber een broer heeft, Matthew Barber, die ook albums maakt. En zeker niet onverdienstelijk ook. Deze zomer is het tijd voor een gezamenlijk album van broer en zus Barber, het toepasselijk getitelde The Family Album (Outside Music/V2). Daarop tref je een combinatie van vijf nieuwe eigen composities en zes covers, waarvan het fraaie Comes a Time en If I Needed You de bekendste zijn. Het mooist is echter The Partisan dat enige bekendheid kreeg in meer…