Zomaar een YouTube-zondag met wat liveregistraties van artiesten waarvan we deze week albums bespraken. Om een beeld bij het geluid te krijgen. Allereerst David Ramirez met een op een IJslandse vlakte opgenomen versie van Harder To Lie van het prachtige nieuwe album meer…
‘I stumbled round the block as the sun was coming up’. Het is David Ramirez. Hij loopt door Brooklyn op Communion, het eerste nummer van het prachtige Fables (Thirty Tigers/Bertus). En hij begint direct weer over zijn worsteling met het geloof. Hij vraagt zich af wie hij eigenlijk is. ‘Honey you ask me where I come from, I come from a lotta places’. Eerlijker dan op Harder To Lie kan de Texaan niet zijn. ‘I feed you fables and fool you with words’, zingt hij. Daar komt dus die albumtitel vandaan. Drums openen de trage melodie van New Way Of Living. ‘What do you meer…
James Houlahan zoekt zijn inspiratie in de donkere hoeken van het verleden, daartoe vooral aangezet door de invloedrijke Anthology Of American Folk Music van Harry Smith. Bij Houlahan komen bij Morning Sun onmiddellijk donkere gedachten op. ‘I hope you don’t run from the darker side of me’, horen we hem zingen. Multitudes (eigen beheer) is het derde album van de Amerikaan die onlangs van Boston naar Los Angeles verhuisde. De moordballade Fires Of Mercy opent de plaat en het is een van de hoogtepunten. Houlahan combineert meer…
Solicitor Returns van Matthew Logan Vasquez (Dine Alone Records) is een essentiële plaat. Niet zozeer voor de gehele popgeschiedenis maar wel voor de stand van de alternatieve country anno 2016. Grote woorden misschien, maar ik weet niet hoe ik het anders zou moeten noemen. In feite is de country op dit album met tien nummers niet eens zo direkt aan te wijzen. Het is meer een countrygevoel dat de plaat bij de luisteraar opwekt. Wat je hoort is een mengeling van rock met roots in de jaren 70 en 90, vroege altcountry, folk, powerpop en een moderne meer…
Prachtig nieuws van de organisatie van Naked Song. Op het festival dat op 25 juni in het Muziekgebouw in Eindhoven georganiseerd wordt zal Lucinda Williams optreden. Daarnaast zijn onder meer ook Damien Jurado, The Deslondes, Luka Bloom, Sun Kil Moon, Willy Tea Taylor en Luke Winslow-King vastgelegd. Tickets kosten €39,-
In hetzelfde weekend van juni kun je in het Belgische Waardamme naar het Muddy Roots festival. Daar treden gedurende drie dagen (24-26 juni) veel artiesten op, waaronder Hellbound Glory meer…
Met een beetje geluk gaat Nederland straks, eind april, collectief plat voor de Birds Of Chicago. Ze komen dan met een nieuwe plaat, Real Midnight (Five Head Entertainment) op zak om hier een aantal optredens te geven. Het hangt er een beetje vanaf of ze b.v. in DWDD te zien zullen zijn. Dan zal Nederland kennis maken met het vocale vuurwerk van met name Allison Russell. Het duo (met levenspartner JT Nero) en/of producent John Henry heeft er verstandig aan gedaan om op deze nieuwe plaat het soulvolle zingen van Russell centraal te zitten. Dat is een meer…
Je hebt van die platen die je bij lange autoritten rustig twee of drie keer achter elkaar kunt draaien. Waking Days van Jeff Crosby is er zo een. Melancholieke en weids klinkende meezingers die het goed doen bij het voorbijzoeven van het landschap. Hij zingt zelf ook: I drove miles and miles through this countryside / Like a runaway child catching everybodies eyes. Meest in het oog springend die fantastische stem van Crosby, een stem die gemaakt lijkt te zijn voor het genre. Alsof de man vlees geworden americana is. Rokerig, mannnelijk en gevoelig, alle meer…
Sommige artiesten werken gestaag door aan de uitbreiding van hun oeuvre. In de luwte, hoewel die luwte misschien niet eens gewenst is. Vanessa Peters is er zo een. Vorig jaar maakte ze nog een album met de Deense begeleiders The Sentimentals. Het nieuwe album The Burden Of Inshakable Proof (haar achtste inmiddels al) is weer gewoon in homestate Texas opgenomen met echtgenoot Rip Rowan en een stel bevriende gastmusici. Bekendste daarvan zijn waarschijnlijk gitarist Daniele Flaschi en Salim Nourallah die hier af en toe bas speelt. Het is een meer…
Er liggen heel veel nieuwe albums te wachten op een recensie. Die moeten echter nog even wachten. Eerst namelijk aandacht voor South Atlantic Blues (Saint Cecilia Knows/V2) van Scott Fagan. Het gaat hier om een genegeerd meesterwerk uit 1968 op Atco Records, dat nu voor het eerst op cd is uitgebracht. Mooi trouwens, al die vergeten klassiekers die uit de archieven worden opgedoken door labels waar echte liefhebbers het voor het zeggen hebben. Dit is een plaat met een verhaal. En bovenal een plaat met prachtige muziek. De afgelopen maanden heeft meer…
Paint Another Layer On My Heart van Caleb Caudle vonden we hier anderhalf jaar geleden een prima plaat. Op de nieuwe schijf, Carolina Ghost (This Is American Music) slaat Caudle een andere weg in. Hij kiest voor een klassiek country-idioom om zijn verhalen te vertellen. Dat is in het begin even wennen voor degenen die de licht ruwe singer-songwriterstijl van zijn vorige werk kennen. Na verloop van tijd valt het kwartje echter. In het persoonlijk leven van Caudle hebben zich sinds het verschijnen van die vorige plaat ook behoorlijke veranderingen voorgedaan. Hij zwoor meer…
Had ik hier al eens gezegd dat het goed gaat met de Nederlandse americana? Dat uit alle hoeken en gaten albums van Nederlandse artiesten verschijnen? Niet dat ik Tilburg een gat wil noemen maar uit die plaats komen The Jaydees en hun eersteling heet Work With What We’ve Got (eigen beheer). En dat is heel wat. De vijf leden van deze groep, met zangers en componisten Joop van der Kuip en Derrick van Schie voorop, hebben eerder kilometers gemaakt bij o.a. Rosemary’s Sons, Stevie Ann, Wende en Deacon Blue. Na eerder, als The Federales, vooral meer…
De wanhoop heerst in Milltown (Dolly Rocker Records) van Jeb Barry. Je zou er weg willen, maar dat is nog niet zo eenvoudig. Het is immers elders in Amerika niet veel beter. Je zou in het leger kunnen gaan, maar de kans is groot dat je dan toch weer terugkeert naar Milltown. In een doodskist, wie zal het zeggen. Niemand hangt voor zijn plezier rond in Milltown, waar de meisjes in jurkjes van tien dollar op een barkruk hangen ($ 10 Girl). Het is een en al treurnis in de teksten van Barry. Townes Van Zandt zou er wel om kunnen glimlachen. Misschien niet om meer…
Dat het goed gaat met de Nederlandse americana is bijna een understatement te noemen. Bijna wekelijks verschijnen er albums van vaderlandse artiesten, reeds ter ziele gegane bands worden heropgericht en The Tennessee Studs, zij gaan stug door met het leveren van prima cd’s. Het Amsterdamse vijftal, bestaande uit de Nederlanders Roland van Beveren (pedal steel), Pieter Loman (banjo), Jeroen ‘Mr Dobro’ Schmohl, de Zweed Henrik Holm (bas, zingende zaag) en de Canadese mandolinebaas Jeff Cardey, levert met See You Around (eigen beheer) hun vierde meer…
Een cowboy zit op zijn paard. Vanaf een heuveltop tuurt hij in de verte. Het is donker. Boven hem tekenen zich enkele sterrenbeelden af. Eigenlijk zouden de Eagles daar moeten vliegen, want dat zijn de echte sterren van Another Orion (eigen beheer) van Tim Houlihan. De singer-songwriter uit Minneapolis heeft de blik gericht op de westcoast. Eagles, Jackson Browne, James Taylor, Jack Tempchin, het zijn duidelijke invloeden. Vooral op opener I Get Lonesome Too hoor je de supergroep zoals die op het debuut klonk. ‘I’m just a troubadour’, zingt meer…
Er is weer wat festivalnieuws. Het derde Heartland-festival gaat op 30 april georganiseerd worden in Metropool in Hengelo. Op de affiche staan: Corb Lund, Legendary Shack Shakers, Lea Kliphuis, Dead Bronco, My Baby, Blue Grass Boogiemen, Ian Fisher, Heavy Trash en Thijs Boontjes Dans- en Showorkest.
meer…
Drummer Billy Conway (ex-Morphine) is er weer bij op Salt As Wolves (Blue Blade Records), het nieuwste album van de Amerikaan Jeffrey Foucault. Perfecte combinatie. De drummer die geen tik teveel doet. De singer-songwriter die zingt over smeulend vuur en eenzaamheid. Over hoe hij met zijn bandleden zwijgend door de nacht rijdt, op weg naar een nieuwe dag (Des Moines). Aan die toch al geweldige samenwerking tussen Conway en Foucault wordt nog een extra dimensie toegevoegd. Bo Ramsey is er namelijk ook bij. De gitarist uit meer…
Alleen om het schitterende Comme La Vie Est Belle, een duet met Will Oldham, is L’Insouciance (Manassas/BMG/Sony) van de 29-jarige Baptiste W. Hamon al interessant. Verder is natuurlijk het feit dat het hier om Franstalige americana gaat een bijzonderheid. Maar daarnaast is het ook een album dat vooral vanwege zijn kwaliteit het beluisteren waard is. De Parisien Hamon is al van jongs af aan gefascineerd door Amerika en beschouwt naast Jaques Brel en Serge Reggiani ook John Prine, Leonard Cohen en Townes van Zandt als zijn belangrijkste inspiratiebronnen. meer…
Fernando is een band uit Portland, Oregon, die al zo’n twintig jaar bestaat. De in Argentinië geboren Fernando Viciconte is de spil van het collectief uit de Amerikaanse stad. Hij zingt een beetje als een dakloze John Lennon en schrijft liedjes die melodieus en stevig zijn en volledig tot hun recht komen in een fraai ruimtelijk geluid. Een gitaar krult vraagtekens om Save Me, waarmee het achtste album Leave The Radio On (Decor/Bertus) begint. The Dogs klinkt ijl als Big Star. Peter Buck van R.E.M. weeft er een stukje sitar doorheen. El Interior wordt meer…
Theo Sieben
in een Brabantse Amsterdammer – hij groeide op in de Peelstreek – maar als je niet beter zou weten zou je denken dat zijn wieg ergens op het Amerikaanse platteland heeft gestaan. Sieben maakt immers, zo blijkt ook weer op zijn derde soloplaat Delphinidin (Highwind Howl Records), puur Amerikaanse muziek. De nummers op dit album vinden hun basis in de blues, met toevoeging van een een scheutje gospel hier en daar. Het zal ook wel niet voor niets zijn dat de titel van de plaat doelt op het stofje delfinidine dat bepaalde bloemen blauw maakt. De twaalf liedjes meer…
Overstuurde gitaren. Zeurend orgeltje. Krachtige drumslagen. Dan Stuart leeft nog. Met een stel jonge Mexicanen laat hij weer eens van zich horen. Vier jaar geleden wentelde hij zich in de waanzin met The Deliverance Of Marlowe Billings (zie recensie), een album waarop hij dacht af te rekenen met zijn ex die hem na twintig jaar had verlaten. Mooi niet dus. Op Marlowe’s Revenge (Cadiz Music/Bertus) is hij nog lang niet klaar met haar. ‘Are you happy honey? / What’s a husband for? / Adios guapa I gotta run / It’s been real too much fun’. Ja, hij leeft meer…
‘My name is Thomas Jefferson Kaye, I was born in North Dakota / I went to New York one day, where I learned myself to get loaded’. Zo introduceert Thomas Jefferson Kaye zichzelf In het openingsnummer van First Grade en gaat dan verder met: ‘And we learn to fly in Northern California’. Pas in Californië begint Tommy Kaye in 1972 aan een solocarrière, terwijl hij dan al jarenlang een drukbezet producer en tekstschrijver is. Als producer was Thomas Jefferson Kaye namelijk betrokken bij beroemde singles als ‘Denise’ van Randy and the Rainbows en ’96 Tears’ van Question Mark & the Mysterians, bij albums van meer…
Kun je op een site over altcountry aan komen zetten met een songtitel als That’s Why God Loves Cowboys en toch serieus worden genomen? Tsja, twijfelgeval zou ik zeggen. Na een paar luisterbeurten wist ik eerlijk gezegd niet wat ik moest denken van The Underdog (Big Label Records/Thirty Tigers/Bertus) van de Texaan Aaron Watson. Na een tijdje nog maar eens luisteren kan dan verhelderend werken. Zo gezegd, zo gedaan. Zo kan het gebeuren dat we hier voor het eerst aandacht besteden aan Watson, die met The Underdog al zijn twaalfde meer…
Drums, gitaar en zang zijn even belangrijk op Blackwing, het nummer waarmee Lucie Thorne haar nieuwste album Everything Sings Tonight (Little Secret Records/CRS) opent. De Australische singer-songwriter werkt wederom samen met drummer Stuart Hamish. De twee vullen elkaar op perfecte wijze aan. Ze brengen een soort donkere slowcore die zindert van de onderhuidse spanning. Gitarist Bo Ramsey speelt op drie nummers mee en dat is een passende aanvulling. Het briljante ingehouden gitaarspel op dat eerste nummer is overigens meer…
Op Going Down In History (Bloodshot Records/Bertus) klinken Waco Brothers nog net zo energiek als ruim twintig jaar geleden toen ze begonnen. Cash meets Clash, is dat eigenlijk niet de perfecte omschrijving van altcountry? The Waco Brothers maken die woorden weer volledig waar. Engelse punk en Amerikaanse country die elkaar vinden. De in Amerika neergestreken Brit Jon Langford (Mekons, Three Johns) drukt niet alleen als muzikant zijn stempel op altcountry, ook als illustrator van hoezen heeft hij het genre een dienst bewezen. Het is meer…
Mooie titel is dat: Home Sweet Hotel (eigen beheer). Het is het leven van de rondreizende artiest. Zo ook voor Amelia White. Zeker sinds haar relatie naar de knoppen ging. Jaren geleden al. Ze voelt nog altijd de pijn. Huilen in het kussen. Een schaduw op haar schouder, zo leren we op Dangerous Angel. De singer-songwriter uit Nashville zingt soms wat zeurderig. Negatieve opmerking? Nee hoor, daar houden we juist wel van. White is echter geen Lucinda Williams, daarvoor glijdt haar stem iets te vaak weg naar eenvormigheid; dan verslapt de meer…
Op deze site werd al eerder die razend interessante eindejaarlijst van Australische en Nieuwzeelandse americana genoemd waaruit we onder meer Marlon Williams en eerder al Fanny Lumsden bespraken. De Australische Andy Gordon staat er ook in (en dat zegt al bijna genoeg). Zijn New Albion is echter wel geheel afwijkend van de andere albums uit die lijst. Maar zeker zo belangwekkend. New Albion is een conceptplaat met nummers die geheel gewijd zijn aan de eerste ontmoeting tussen de lokale bevolking (die Gordon steevast de Australians meer…
BR5-49 – Kate Campbell – Melanie Dekker – Sharon Shannon & Alan Connor
Twintig jaar geleden trad BR5-49 op in het Duitse tv-programma Ohne Filter. Van die opnamen is nu het live-album One Long Saturday Night, Plus (Bear Family/Bertus) verschenen. Die Plus staat voor vier in Japan opgenomen liedjes. De band was een buitenbeentje in Nashville met het soort ouderwetse honky tonk dat ze maakten. Ohne Filter viel in de smaak bij de Amerikanen, omdat er live meer…
Cayamo Sessions At Sea – Buddy Miller & Friends (New West/PIAS)
Cold And Bitter Tears – The Songs Of Ted Hawkins (Continental Record Services/Munich)
Een cruise? Geen sprake van! Na die eerste ferme afwijzing ging Jan Donkers toch overstag. Een half jaar later scheepte hij in op de Norwegian Dawn voor de Cayamo Cruise 2009. Vanuit Miami ging de reis door het Caribisch gebied waarbij de opvarenden werden vermaakt door John Hiatt, Lyle Lovett, Joe Ely, Webb Wilder, Patty Griffin en andere artiesten. In zijn vorig jaar verschenen boek Rock’-n-Roll Voorbij De Midlifecrisis doet Donkers in zes hoofdstukken verslag van evenzovele cruises. Goede muziek, maar ook minder meer…
Wie is er niet groot geworden met die typische Excelsior-sound? Bands als Daryll-Ann, Caesar en Johan bepaalden zo’n beetje vanaf de jaren 90 de Nederlandse gitaarpopscene. Ook El Pino & the Volunteers brengen sinds 2006 hun platen uit op dit befaamde platenlabel. Het debuut, Molten City, kon nog als alternatieve country beschouwd worden, maar met The Long-lost Art Of Being Invisible (2009) draaide het gezelschap rond David Pino al naar de gitaarpop. Het nieuwe titelloze album past opnieuw naadloos in die gitaarpop-traditie van Excelsior meer…
De deurbel gaat. Als ik opendoe staat de buurvrouw voor m’n neus. Of ik die muziek die ik de laatste drie dagen draai alsjeblieft nog eens wil opzetten. En ze wil graag weten wat het voor een plaat is. Het is Walking With A Stranger (eigen beheer), het tweede album van het duo Escondido (bestaande uit Jessica Maros en Tyler James) En ja, het is een plaat die ik inderdaad al drie dagen vrijwel onafgebroken op vol volume draai. Niet alleen omdat die zo goed is, maar ook omdat het een album is dat uitnodigt om de geluidsknop open te zetten. Dit is klassieke meer…
Vluchtstrook amerika
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL