Het is niet zo eenvoudig het debuutalbum van Johnny Wigwag & The Truthseekers vast te pinnen op een bepaalde muzikale stijl of traditie, maar als overkoepelend thema is de titel Heart Full Of Soul (Raining Pitchfork Productions) veelzeggend en goed gekozen. De band waagt zich aan country, blues, honkytonk, rockabilly, folk, Tex-Mex, rock-roll en bluegrass, maar steeds gaan de liedjes over dingen die een mens in zijn hart raken; over liefde, verlangen, relaties, ruzies, kortom, zijn hele ziel en zaligheid. Het album van bijna een uur telt zeventien nummers, waarvan zes covers, onder meer van meer…

Ronjo V kwam algoritmisch op mijn pad, maar die toevallige ontmoeting met het nummer Gray Skies smaakte direct naar meer. Toevallig hadden ze net een nieuw album in eigen beheer uitgebracht. Dat titelloze album draait hier inmiddels al weken zijn dagelijkse rondje, zonder ook maar een spoor van slijtage. Mijn eerste gedachte was nog dat het met die vreemde, wat zielloze naam en die fantasieloze hoes zo’n met AI gemaakt werk zou zijn. Maar enig graafwerk verder bleek Ronjo V gewoon een echte band, die al sinds 2015 singles en EP’s uitbrengt. De spil is Ryan Joseph, zanger, gitarist, meer…

Mooi klaphoesje, tekstboekje erbij, tien degelijke nummers. Vakwerk kortom. En dat kun je natuurlijk ook verwachten van Stephen Simmons. Hunch is inmiddels zijn twaalfde album, in een reeks die volgens zijn officiële bio in 2004 begon met Last Call (al staat er op Spotify ook nog een dertiende album uit 2001).
De nummers gaan over zijn avonturen overzee. In Dresden Doll bezingt hij wat hem overkwam tijdens een vrije avond in Dresden, en in Amsterdam laat hij weten dat een reizend bestaan weinig blijvend plezier oplevert als je het alleen maar voor het meer…

Nóg een voordeel van streamen is dat je nummers kunt ‘verbergen’. (Althans op Spotify, ik weet niet hoe dat zit op andere diensten.) Neem Maggie’s Journal (Bell Buckle Records) van Valerie Smith. Een conceptalbum, gebaseerd op het authentieke dagboek van Smith’ betovergrootmoeder Margaret Attebury Brooks-McCamis, die leefde in de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog. Het is een aangrijpend stuk persoonlijke geschiedenis, over het harde leven op een karige boerderij in Missouri. Maggie, jong uitgehuwelijkt aan een gemene, gewelddadige man, weet zich los te vechten meer…

Het feit dat Carry You With Me (eigen beheer) van Courtney Patton in geen enkel jaarlijstje op deze site opdook, is voldoende aanleiding om alsnog aandacht te schenken aan dit in januari 2025 verschenen album. Twee oudere platen van de Texaanse werden hier met enthousiasme onthaald en ook deze verzameling liedjes verdient lof. De albumtitel slaat op haar zus die omkwam bij een auto-ongeluk toen beiden op de middelbare school zaten. Warme gevoelens blijft Patton toch ook hebben voor Jason Eady, nadat een huwelijk van 12 jaar tot een voor Patton onverwachte scheiding kwam. Haar gemoedstoestand meer…

Veel Nederlandstalige americana bespreken we hier niet, maar Noem Het Dan Maar Dromen (BUZZ Records) van Lenny & de Wespen is een recensie zeer waard. Daarop staan elf mooie nummers waarvan er negen zelfgeschreven zijn. Lennaert Maes heeft daarnaast twee Engelstalige nummers hertaald: All The Best van John Prine werd Het Allerbeste en Passing Through van de Schotse Roseanne Reid werd Ben Hier Maar Op Reis. Dit album klinkt ingetogener dan eerder werk van de band en dat heeft een reden. Twee jaar geleden overleed de beste vriend van Maes, Bart Convents, die meer…

Een Europese tournee als openingsact voor Midland leerde Jonathan Terrell dat hij zijn sound wat grootser moest maken om de aandacht van het publiek vast te houden. Dus begint zijn vierde album Dove (eigen beheer) met krachtige outlawrock middels Born On A Saturday Night. De band Silverada is de begeleidingsband op het nummer. De Texaan laat die opener volgen door het stompende 10 On 6, dat ook op een album van de stoere Paul Cauthen had kunnen staan. Undiscovered Country vangt vervolgens in een hoge versnelling aan als cowpunk. Die genre-aanduiding past ook bij Dunes, gecombineerd met meer…

Het blijft toch een vreemde vogel: Clance Bucaro. Onlangs maakte hij bekend dat hij drie nieuwe titels op de streamingdiensten had gezet. Maar dat betekent niet dat die allemaal nieuw werk bevatten. Nee, alle zeven songs van het “nieuwe” When Man Plays God staan allemaal al op Walls Of The World uit 2012 (recensie, dus dat bespreken we hier niet). En van In Amsterdam (2020 Records) staan twee nummers, Abandoned Mine en Your Love’s Not Close Enough Tonight, op eerdere albums. De andere zes van dit album lijken nieuw. Wel is via Setlist.fm te zien dat hij Let Her Fall en Young In New York meer…

Ze hebben zelf gekozen voor ballingschap, de leden van West Texas Exiles. Want het is veel makkelijker om als band te opereren vanuit Austin, dan El Paso (waar David Gutierrez vandaan komt), Amarillo (Daniel Davis) of Lubbock (Colin Gilmore, Trinidad Leal en Eric Harrison). Op 8000 Days (Floating Mesa Records) brengen ze melodieuze countryrock die te vergelijken valt met het oeuvre van collectief The Panhandlers. De samenzang van het titelnummer waarmee wordt afgetrapt is fraai. Andere bands die opkomen om ze te duiden zijn Hearts And Minds en Band Of Heathens. Het uitgelaten Cards heeft meer…

‘Byrds are singing in the trees / Gentle waves of melodies come through.’ Trevor Beld Jimenez brengt net als die vogels ook van die kalme, doch verkwikkende melodieën op Wilton Place (Gertrude Street Records). Het is behoorlijk laidback In This Wild Country. De Californische countryrock laaft zich aan de zon. De samenzang strekt zich uit langs glooiende hellingen terwijl de maan omhoog klimt (Midnight Moon). Jimenez zat achter het drumstel bij Gospelbeach, waar hij ook liedjes aandroeg. Op het titelnummer klinkt Moondance op de radio, terwijl de singer-songwriter in de zon langs de meer…

In mei dit jaar overleed – veel te vroeg, 61 pas – Michael Dean Damron. Vrienden van de singer-songwriter uit Portland, Oregon hebben nu, op initiatief van Mishka Shubaly, een muzikaal eerbetoon samengesteld. Op Buddies: The Songs of Michael Dean Damron (eigen beheer) hoor je 16 verschillende artiesten die nummers uit het repertoire van Damron ten gehore brengen. De meeste zijn vrienden uit de punkroots-scene. De bekendste daarvan zijn Shane Sweeney (Two Cow Garage) en Ben Nichols (Lucero), maar ook Drag The River en Slim Cessna (met vrouw Maria) zijn op meer…

Met zijn lange haardos ziet Cole Chaney er uit als de frontman van een grungeband. Als fan van Soundgarden en andere bands uit de jaren 90 haalt hij daar veel inspiratie. Toch is In The Shadow Of The Mountain (Ridgeline Records/Thirty Tigers) onmiskenbaar het product van een artiest uit Kentucky. Alsof hij een kolentruck over de slingerende backroads van de Appalachen stuurt. Zwaar, log, traag, krachtig. Maar wel met prikjes van mandoline of viool bij elke bocht. Zonder moeite stuurt Chaney door een avontuurlijk landschap dat een andere dimensie toevoegt aan het genre country. Aaron Boyd ging meer…

US Rails maakt nogal ouderwetse rockmuziek. Ze zullen er geen notering in de Top 2000 mee afdwingen. Maar al die mensen die hebben gestemd op een van de hits van de Eagles zullen toch zeker en vast de muziek van deze Amerikaanse band kunnen waarderen. Met Ben Arnold (toetsen), Tom Gillam (gitaren), Scott Bricklin (gitaren, bas, toetsen) en Matt Muir (drums) heeft de band vier zangers en songschrijvers in de gelederen. All In (Blue Rose Records) opent met My Old Friend waarop de samenzang in de verf wordt gezet met behulp van blazers. Dat geluid van de oostkust – denk meer…

Alison Brown is al decennia lang een van de meest vooraanstaande banjospelers op het terrein van de progressieve country. Hetzelfde geldt voor haar collega Steve Martin. Samen zijn ze goed voor Safe, Sensible And Sane (Compass Records), waarop ze samen met een aantal prominente gasten alle hoeken van de moderne bluegrass uitpluizen en raakvlakken vinden met americana, folk, jazz en hier en daar een vleugje wereldmuziek. Brown is goed voor de composities, Martin neemt de teksten voor zijn rekening. Met z’n tweeën bewijzen ze hoe veelzijdig meer…

Indierock met een beetje twang, dat is wat Lucky (Royal Oakie Records) te bieden heeft. Lucky is een band uit San Francisco die is voortgekomen uit een samenwerking tussen de songschrijvers Andrew St James en Peter Kegler. James speelde in Half Stack en nodigde de band Juan Wayne van Kegler uit voor een gezamenlijke show in Rickshaw Stop, een niet al te grote zaal in San Francisco. Al snel bleken de twee op hetzelfde spoor te zitten en begonnen ze vele avonden tot in de kleine uurtjes in de bar The Lucky Horseshoe te werken aan nieuwe muziek. De bandnaam Lucky danken ze meer…

In deze tijden van muzikale overvloed ontgaat je wel eens wat, maar dat we het fantastische Beacons (eigen beheer) van Nefesh Mountain bijna een heel jaar lang over het hoofd hebben gezien, is een reden voor diep schaamrood. Het dubbelalbum kwam uit in januari en werd gelukkig door onze collega’s van No Depression op de valreep uit de vergeetbak gevist. Vorig jaar waren we al enthousiast over het coveralbum The Cabin Sessions, waarop het New Yorkse echtpaar Eric Lindberg en Doni Zasloff samen met zwaargewichten als Sam Bush en Jerry Douglas hun brede, verfrissende benadering van meer…