Al meerdere keren hebben we hier vastgesteld dat de rol van The Long Ryders nog altijd niet is uitgespeeld. In deze bespreking van het nieuwe album High Noon Hymns (Cherry Red Records) komen we wederom tot die constatering. Mooi dus dat ze zelf ‘a toast to the future’ brengen op opener Four Winters Away. Mede door die stem van Sid Griffin heeft het altijd nog het venijn dat de band in de jaren 80 ook al had. Alt-country met wat sporen van punk. Boosheid is hier ook wel op zijn plaats, want Four Winters Away is gericht tegen Trump. Het had eigenlijk al een plekje op het in 2019 verschenen Psychedelic Country Soul moeten hebben, maar die versie was niet helemaal naar wens. Daarna werd Joe Biden president en leek het nummer verloren, maar met opnieuw Trump aan de macht was er alle aanleiding om het alsnog op de nieuwe plaat te zetten. World Without Fear brengt een pulserende bas en een golfje new wave in de melodie. En een snufje Beatles met als altijd wat paisley underground, waarna Stands A Little In The Fire door een orgeltje bij The Doors wordt gebracht. Dit wederom door Ed Stasium geproduceerde album is, kortom, weer helemaal raak. Daarmee is dit het derde puike album sinds de comeback in 2019. Dit is al het tweede werkstuk na de dood van bassist Tom Stevens in 2021. Diens afwezigheid wordt opgevangen door Murry Hammond van The Old 97’s, terwijl gitarist Stephen McCarthy ook af en toe de basgitaar om zijn nek hing. Greg Sowders zit nog altijd achter het drumstel. Naast Hammond zijn ook DJ Bonebrake (vibrafoon) en opkomende ster Wyatt Ellis (mandoline) te gast. Zie de agenda voor optredens. En vergeet ook niet het geweldige titelloze album van The Sky Chiefs, met zoekgeraakte opnamen van begin jaren 90 van de band van McCarthy.
14/04/2026 Permalink
puike plaat
ligt al weken op mijn draaitafel