Zoals op de hoes van het nieuwe album van The Hanging Stars, Just A Day (Loose Music), te zien is, bestaat de band tegenwoordig nog uit vier leden. Daar moet meteen een kanttekening bij: drummer Paulie Cobra (wel op de foto te zien) doet niet meer mee bij optredens. De belangrijkste constatering is echter dat pedalsteel-speler Joe Harvey-Whyte de Londense band heeft verlaten. Dat heeft ook gevolgen voor de sound van het kwartet op dit nieuwe — inmiddels zevende, als je de plaat met folkzangeres Bonnie Dobson meetelt — album. Die is iets minder country en meer jangle- en powerpop geworden, maar zeker nog de moeite waard, mede dankzij de heerlijke koortjes. Denk aan The Byrds, The Kinks en Teenage Fanclub. Dat laatste is niet toevallig, want de plaat is mede geproduceerd door Gerard Love, voormalig bassist van die club.
Belangrijkste songwriter is zanger-gitarist Richard Olson, die — als je de teksten als persoonlijk zou beschouwen — geen vrolijk liefdesleven leidt. De gewenste partners zien het niet (meer) in hem zitten, maar op het berustende slot- en titelnummer blijkt dat Olson er uiteindelijk wel mee kan leven. Fijne schijf.
31/07/2026 Permalink
Doordat de organisatie van Take Root deze fijne band boekte, heb ik de muziek van de Hanging Stars leren kennen. Past heel goed in mijn straatje: ik hoor de echo’s van Buffalo Springfield, doch de scherpe randjes ontrbreken wel eens. Ikzelf geef het album een sterretje meer. En iets in mij zegt dat deze band tijdens een albumopnamesessie de vetrouwde begane paden eens met wat scherpe bochten mag verlaten.