Eerlijk is eerlijk. Live viel Daniel Romano vorig jaar in Vera en op Take Root een beetje tegen. We hoorden een nogal dunne stem en als podiumpersoonlijkheid had Romano moeite de ruimte te vullen. Was de hype rondom zijn persoon onterecht? Geenszins. Come Cry With Me heeft niets van zijn glans verloren. En op het nieuwe album If I’ve Only One Time Askin’ (New West Records/PIAS) bevestigt de Canadees zijn grote klasse. Als geen ander geeft Romano ouderwetse country een nieuwe impuls. Door dicht bij de traditie te blijven, maar ook door meer…

In Canada heeft men het over aboriginals als men spreekt over de oorspronkelijke bewoners van het land. Indiaan en eskimo beschouwt men er als racistische aanduidingen. Bij de Juno Awards was Amanda Rheaume vorig jaar succesvol als Aboriginal Songwriter of the Year. Met dit Keep A Fire (eigen beheer) sleepte ze een nominatie in de wacht in deze categorie. Het album begint sterk met Strongest Heart. ‘The strongest heart is a tender heart’, aldus Rheaume. Gitarist Fred Guignon onderschrijft dit volledig met mooie heldere lijnen meer…

Simon Stanley Ward is een 28-jarige cowboy uit Londen met een bijzondere stem. Nogal hoog. Nogal dun. Nogal scherp. Het is een stem die vertrouwd klinkt. Kennen we hem? Nee, nog niet. Toch zou je zweren dat je een bekende hoort op dit titelloze debuut. Simon Stanley Ward (eigen beheer) doet tien nummers lang heel erg denken aan zowel Jimmy LaFave als Spanic Boys. Is dat erg? Nee, helemaal niet. Ward doet namelijk nergens iemand na. Hij heeft gewoon zo’n stem. Eigenheid, beslist. De liedjes van Ward zouden trouwens zo passen tussen meer…

Het derde album Alone, Together (Saint In The City Records) van de Britse Daniel Pearson volgt na enkele ingrijpende veranderingen in zijn leven. Hij trouwde, werd vader, nam ontslag als leraar om zich te kunnen richten op een loopbaan als singer-songwriter en kreeg een ernstige vorm van oogkanker. Na een debuut vol poppy americana en een tweede album (zie recensie) waarop hij als een protestzanger zong over de crisis, laat hij op Alone, Together vooral zijn gevoelige kant zien. Het met viool en akoestische gitaar meer…

In het titelnummer Less Is More (Continental Song City/Munich) rijgt Gordie Tentrees enkele songtitels van Townes Van Zandt aaneen. In het nummer noemt hij ook de naam van de betreurde artiest. Hij doet dat zo ongeveer in een adem met die van Mary Gauthier, wiens schitterende Camelot Hotel hij covert op zijn zesde album. De Canadees is stilistisch een beetje opgeschoven van blues naar country van het losse soort. In de liedjes is het een tranendal, getuige titels als Wrong Town, Lost Guitar, Broken Hero of Tired Of Time. Met zijn meer…

De Volendamse band AlascA is gek op vergeten meesterwerken. Songschrijver Frank Bond (zang en allerlei gitaren) houdt van muziek die pas veel later op waarde wordt geschat. Daarom is van Prospero (King Forward Records) direct maar een 25-jarige jubileumeditie uitgebracht met in het cd-boekje een uitvoerige terugblik op dit miskende werkstuk. Laat het fictieve verhaal geen werkelijkheid worden. Daarvoor is dit tweede album van de band veel te sterk. Vanaf het met trompet aangeklede In Medias Res voert de band ons via Calexico langs meer…

Een combinatie van The Posies en Giant Sand, klinkt dat ergens naar? You Should Be Able To Feel It en dat kan, want The Whigs beginnen hun album Modern Creation (New West Records/PIAS) op die manier. Het trio uit Nashville brengt powerpop met rootsrandjes. Het boomboomboomboom van Asking Strangers For Directions past in het stripboek van Ramones. Yeah! Hey! Yeaaahhhh, zo gaat het op deze cd. ‘Rip the speakers from the ceiling … I just want to run forever and I want to rock and roll’, horen we op Too Much In The Morning. De naar lucht happende meer…

Jesse Payne knutselt op Heirloom (Capture Music Inc.) aan schilderijtjes van geluid. Audiopaintings noemt hij het zelf. Payne komt uit Alabama. Dwarse mensen heb je daar. Individuen die met rust gelaten willen worden. Hoekig klinken sommige nummers op dit intrigerende album. Neem Numerical War. Droge zang. Spannende drums. Zoekende gitaar. Een koortje dat daar met oohoohooh frisheid tegenover stelt. De weerbarstige folk van Payne is duidelijk aangeraakt door de geest van indierock. Snake Tambourine combineert banjo met meer…

De beer die op het hoesje van het titelloze debuut (zie recensie) langs enkele circustenten fietste, staat op CosmoNada (eigen beheer) in een ouderwets duikpak – of is het een ruimtevaartpak? – aan het roer van een onderzeeër op de achterkant van de hoes. Grand Old Grizzly is een band uit Houston, Texas. Een hele leuke band met ongecompliceerde liedjes die zouden kunnen stammen uit elk decennium sinds de jaren zestig. Will Thomas (zang, gitaar) schrijft ze. Verder bestaat de band op deze plaat uit Paul Beebe (gitaren, drums, toetsen, meer…