Op zijn vorige twee albums leek Lucas Lawson vocaal nog wat ongebreideld, waardoor zijn liedjes niet helemaal tot hun recht kwamen. Op Cold And The Feeling (eigen beheer) heeft hij zijn stem volledig onder controle, een beetje op de manier van James Taylor en Jackson Browne, van wier jongere versies hij uiterlijk best wat wegheeft. Hoewel zelf multi-instrumentalist (gitaar, mandoline, fiddle, banjo, bass, dobro, drums, piano) is Lawson in zijn werk nogal gefocust op samenwerking en verbondenheid. Dat geldt zowel voor zijn muziek (op Spotify worden bij elke track alle begeleiders genoemd) als voor zijn teksten, die vaak gaan over verbinding met gezin, familie, vrienden en collega’s, met de natuur en met de plek waar je vandaan komt of waar je nu je leven leidt. De songs dobberen op een aangename manier heen en weer tussen folk en altcountry, stilistisch stabiel met hooguit wat subtiele tempowisselingen, en steeds opgesierd met nauwelijks hoorbare, maar heel effectieve achtergrondzang. Muziek voor bij een koele herfstbok.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie