Ze komen uit Houston, maar Texaans klinken ze eigenlijk niet. Zeker, Grand Old Grizzly brengt op het debuut Grand Old Grizzly (eigen beheer) altcountry, maar de lofi-benadering van de band laat een ander geluid horen dan we gewend zijn uit de Lone Star State. Het trio kiest voor een simpele productie waarbij de sound aan alle kanten tocht en kiert. Een kaal geluid dus, een beetje zoals in sommige poppunk het geval is. De liedjes van Will Thomas (zang, gitaren, percussie) die hij uitvoert met Mark Riddell (bas, zang, toetsen, percussie) en meer…

Een enkele keer is de aanpak van de Amerikaan John Isaac Watters een tikkeltje te theatraal. Dan overschreeuwt hij zichzelf wat en is de gekte groter dan noodzakelijk. Daardoor blijft Campanas (eigen beheer) steken op drie sterren, terwijl vier sterren misschien ook wel op zijn plaats zouden zijn geweest. Het derde album van Watters verdient hoe dan ook de aandacht van lieden die graag ter linkerzijde van de altcountry grasduinen. We kunnen deze Amerikaanse artiest situeren tussen artiesten als Jim White, Pinetop Seven, Okkervil River. Campanas begint meer…

Van Beachwood Sparks verscheen in 1998 de single Desert Skies op het vermaarde Bomp-label, waarna de band uit Californië werd opgepikt door Sub Pop. Het eerste titelloze album vol westcoastrock uit de Laurel Canyon-school verscheen daarna in 2000. Een in 1997 opgenomen album bleef al die jaren op de plank liggen. Gelukkig is het daar nu vanaf gehaald. Desert Skies (Alive Records/Sonic Rendezvous) is namelijk een heerlijke cd waaraan alles klopt. Dat begint al bij de hoes met al die fraaie kleuren. Let ook op de aangebrachte versierselen meer…

Verwacht geen machtige brul van de koning van het dierenrijk op Lions (Groenland Records/Munich). Nou ja, op track 8 schreeuwt een luide elektrische gitaar even om aandacht, maar dat is na het korte intro ook al weer voorbij. William Fitzsimmons is een bedeesde singer-songwriter die gelooft in het harmoniemodel. De Amerikaan vraagt zich af hoe om te gaan met alles dat op ons pad komt. Wat moet je als mens met al die zaken waar je eigenlijk niets mee te maken wilt hebben, maar waar toch iets van je wordt verwacht? Voor Fitzsimmons is meer…

De Amerikaanse band FM359 wordt aangevoerd door enkele ex-leden van Dropkick Murphys. Op Truth, Love And Liberty (Pirates Press Records/Bertus) varen deze mannen zo ongeveer dezelfde Ierse koers dan in hun vorige band. Aan de folkpunk is wel het een en ander toegevoegd. Americana en classic rock zijn ook duidelijke invloeden. Het gitaarloopje waarmee I Saw The Light wordt ingezet is vooral rockabilly. Het liedje is overigens niet een cover van Hank Williams, maar een eigen compositie. Songtitels als Bring It On en Restless Man maken meer…

Bob Woodruff mag het niet allemaal zelf uitgevonden hebben, zijn soepele countryrock luistert heerlijk weg. Met The Year We Tried To Kill The Pain (Rootsy/Sonic Rendezvous) komt hij terug nadat hij in de jaren negentig enkele albums maakte waarmee hij aansluiting zocht bij de new country van dat moment. De countrystations negeerden hem echter. Nu is hij opnieuw begonnen. In Zweden. Met Zweedse begeleiders. En met verder onder anderen Benmont Tench (toetsen) in de gelederen. Woodruff schrijft uitstekende nummers die toch wel degelijk meer…

Josh Halverson is een Sioux-indiaan en zoon van een veehandelaar uit de panhandle van Texas. Op zijn vijfde leert hij pianospelen, maar muziek speelt pas een rol van betekenis in zijn leven als hij tijdens zijn studietijd een concert van Gavin DeGraw bijwoont. Halverson is diep onder de indruk hoe de populaire singer-songwriter die avond zijn hart en ziel uitstort. De volgende dag koopt Halverson een gitaar en begint met het schrijven van liedjes. Dat One Shot (eigen beheer) anders uitpakt dan de gemiddelde cd uit Texas mag dan meer…

Vergelijk de hoezen van From The Ground Up van John Fullbright, In The Throes van John Moreland en Judah´s Gone (eigen beheer) van M. Lockwood Porter eens. Drie keer Oklahoma. De dagen van de Grote Depressie lijken niet ver weg. Dit prachtige album ontbrak in de jaarlijstjes van onze lezers en daar verbaasden we ons wel een beetje over. Weliswaar schreven we er niet over op deze site, maar elders was al wel in positieve bewoordingen aandacht voor M. Lockwood Porter. Nu alsnog aandacht van ons voor Judah’s Gone dat meer…

Een helder geluid met dennengeur. Knisperend als verse sneeuw onder de schoenen. Muziek om je bij te warmen in een houten blokhut. Op de binnenkant van de hoes van Huck Notari And The River (eigen beheer) zien we in dat optrekje oude blikken wafelsiroop en benzine staan. Het kartonnen klaphoesje is van stevig karton en een streepjescode ontbreekt. Mooi. Huck Notari groeide op in de White Mountains in de Amerikaanse staat New Hampshire en op dit album reist hij terug naar die streek. ‘I hope this old dirt road will never get paved / I hope that old dirt meer…

Northcote is zo’n band die draait om één persoon. De Canadees Matt Goud roept in de studio hulp in van diverse gasten. Op Northcote (Xtra Mile Recordings/Bertus), het titelloze derde album, is ondermeer Kathryn Calder van New Pornographers present. Goud heeft een verleden in hardcore. Iets van die energie is nog wel waar te nemen in zijn stijl die nu het veilige midden houdt tussen rootsrock en (af en toe een vleugje) poppunk. Het opzwepende wohohoo zou wel wat mensen in beweging kunnen krijgen op een zonovergoten weide. De meer…