After The Fair (Varese Sarabande/Colosseum) is het 18^de (achttiende!) album van Tish Hinojosa, die 58 jaar geleden het levenslicht zag in San Antonio, Texas. En een beetje kenner weet dan wel wat hij kan verwachten. Verzorgde singer-songwriterliedjes waarin de Mexicaanse achtergrond van Hinojosa goed te herkennen is. Toch is er iets aan After The Fair waardoor deze plaat zich onderscheidt van het eerder werk. Het is een bepaalde frisheid in het geluid die het tot een soort lenteplaat maakt. Deze frisheid toe te schrijven aan de meer…

In een artikel in The Observer van maart vorig jaar werd Union Music in Lewes, Sussex uitgeroepen tot een van de beste onafhankelijke muziekwinkels van Groot-Britannië. Een onafhankelijke winkel met een eigen muzieklabel bovendien, gedreven door Stevie en Jamie Freeman. Laatstgenoemde is behalve winkeleigenaar en labelboss, ook nog een een begenadigd muzikant die net met zijn band, The Jamie Freeman Agreement, een heel lekker plaatje heeft uitgebracht, 100 Miles From Home. Op zijn eigen label natuurlijk. Met behalve de inbreng van meer…

Vaak is een debuut titelloos en bij Sink Ships is het niet anders. Na een eerste luisterbeurt twijfelde ik tussen 3 of 4 sterren, maar na een aantal keren draaien weet ik zeker dat de zwierige altcountry van dit internationale kwintet uit Kopenhagen de 4 sterren dik verdient. Heerlijke muziek die zowel aan onze eigen Yearlings als aan het inmiddels ter ziele gegane Hobotalk (remember? Stonden nog op Take Root in 2006) als aan Ryan Adams (tegelijkertijd op Take Root trouwens) doet denken. Laatstgenoemde referentie is des te duidelijk als je weet dat deze band meer…

Live from Space (eigen beheer/Lucky Dice) heet het nieuwe album van de Birds Of Chicago, u weet wel: het samenwerkingsverband van JT Nero en Allison Russell, die we voorheen vooral kenden als een van de leden van Po’ Girl. Een live-plaat dus, gewoonlijk niet mijn favoriete categorie platen. Ik beleef het livegebeuren liever zelf in een zweterige kroeg dan op de bank vanuit de luidsprekers. En hoewel in zijn soort zeker niet slecht, deze in de muziekhal Space (vandaar de naam) in Evanston, een voorstad van Chicago, meer…

Het is lang geleden dat is zo heb genoten van een liveplaat. Ik moet dan teruggaan naar Wilco’s Kicking Television, maar nu ligt het adequaat getitelde Live van Bruno Deneckere & Nils De Caster al weken in de cd-lade. Een heel andere plaat van die van Wilco, want opgenomen in een Vlaamse huiskamer in plaats van in een grote concertzaal, maar even onderhoudend. Bruno Deneckere is de Gentse singer-songwriter die op deze pagina’s al veel langer op waardering kan rekenen. De Caster is een plaatsgenoot van meer…

Twee dingen: The Reneaus is een opmerkelijke groep en hun album, The Season (eigen beheer), is een heerlijke plaat. Om met dat eerste te beginnen: spil van de vanuit Nashville opererende groep is zangeres en componiste Ashley Cooper Winn, echtgenoot John Winn is toetsenist. Verder heb je nog haar 2 neven, de gebroeders Steven en David Paige (op resp. gitaar en drums) en tenslotte vader en dochter Guyer op bas (Warren) en banjo, fiddle, en zang (Layne). Een sextet bestaande uit 3 duo’s dus. En dan die prima meer…

De folkmuziek uit de vroege jaren 60 staat tegenwoordig, dankzij het succes van de nieuwste film van de Coen Brothers, Inside Llewyn Davis, behoorlijk in de belangstelling. Voor wie daar geen genoeg van kan krijgen is er The Ballad Of Willy Robbins (Mama Bird Recording) van Vikesh Kapoor. Deze Amerikaanse singer-songwriter (met Indiase roots) maakt goed in elkaar zittende èn goed in het oor liggende folkliedjes. Mooi en schijnbaar eenvoudig. Ouderwets aandoend en het opnemend voor de kleine man. Kapoor lijkt daardoor zo weggelopen meer…