Dit jaar bracht Jason Isbell het werkelijk uitmuntende album Southeastern uit. Eind november treedt hij drie keer op in Nederland en België. En jawel… …we zijn heel blij dat we voor het optreden in de Metropool in Hengelo op 29 november tweemaal twee kaartjes mogen weggeven! Wat je moet doen? Mail ons (tot en met 31 oktober) wat jij het mooiste nummer vindt dat Isbell ooit heeft geschreven. En, belangrijk, waarom vind je dat? Op 1 november maken wij dan bekend wie de gelukkigen zijn.
De in Californië wonende Brett Detar kiest in zijn muzikale loopbaan duidelijk een andere weg dan de meeste andere artiesten. Hij kiest in ieder geval een ander businessmodel, want na het uitmuntende Bird In The Tangle, biedt hij ook zijn tweede album, Too Free To Live, als gratis download aan. Natuurlijk met de hoop dat men daarna overgaat tot het kopen van een van de vele pakketten waarin dit album ook in fysieke vorm aangeboden wordt: als cd, als dubbelelpee op wit vinyl, met of zonder t-shirt, enz. En ondertussen meer…
Vier mannen met akoestische instrumenten rond één microfoon, dan weten we het wel: it’s bluegrass time! Ruim 20 jaar geleden besloten Arnold Lasseur (zang, mandoline, dobro) Robert-Jan Kanis (gitaar, zang), Bart van Strien (zang, banjo) en Aart Schroevers (zang, contrabas) samen rond die microfoon te gaan staan. Toen overigens nog niet als de Blue Grass Boogiemen, maar als de Hillbilly Boogiemen. Bovendien beperkten de Utrechters zich niet tot bluegrass, maar gooiden ze ook een flinke portie rockabilly en oldtime country in hun muziek. Nu bestaan meer…
De vorige plaat, Divine Providence, van Deer Tick was een woeste rockplaat die me weinig kon bekoren. Maar met Negativity (Partisan Records) keert de groep uit Rhode Island in topvorm terug. Zanger John McCauley legt ziel en zaligheid in de 12 nummers op dit album. Hier speelt een rockgroep country en soul hetgeen een indievorm van gedreven countryrock oplevert die we graag horen: Marah, Deadstring Brothers, Deer Tick. Tekstueel verhaalt McCauley regelmatig van de dingen die hem de afgelopen tijd overkomen meer…
Raadsel: het komt uit Canada en heeft donkere krullen. Oh ja, en een fantastische stem! Het antwoord? Jadea Kelly, ze komt uit Whitby, Ontario om precies te zijn. En op haar tweede album Clover (Divergent/True North Records) laat ze horen wat ze allemaal kan met die stem. Je kan het het beste omschrijven als wat folkpop. De wegen naar de hel zijn geplaveid met folkpop, maar Jadea Kelly doet er toch wat bijzonders mee. Het psychedelische gitaarlijntje bij voorbeeld in Powell River. Of het diep weggestopte, met meer…
Neko Case zal er dit jaar wel vandoor gaan met de prijs voor de langste albumtitel: The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You (Anti). Het heeft vier jaar geduurd voordat deze opvolger van Middle Cyclone er was. Vier jaar waarin Case het behoorlijk voor haar kiezen heeft gehad. Beide ouders, met wie ze een moeilijke relatie had, overleden. Depressieve klachten waren het gevolg. Een moeilijke tijd waarin ze zelfs niet naar muziek, met uitzondering van ragtime, kon luisteren. Dat ze er uiteindelijk weer bovenop zou komen wist ze wel. Het meer…
Zeven prachtige nummers. Meer heeft Will Courtney niet nodig om te overtuigen. Die zeven nummers staan op A Century Behind, een mini-album met een totale speelduur van toch nog ruim 28 minuten. Voor mij de ideale lengte voor een album, maar dat is natuurlijk geheel subjectief. Wie is Will Courtney? Een singer-songwriter die geboren werd in Nashville, eenmaal volwassen naar Californië verhuisde, weer oostwaarts keerde naar Austin en daar met zijn zus Lily de band Brothers & Sisters begon (die in elk geval in de VS best veel meer…
Toen ik een paar maanden geleden hier een album besprak van Jack River Kings moest ik onwillekeurig denken aan die andere altcountry-band uit Alaska, The Whipsaws. Wat hadden we daar al lang niks meer gehoord. En ook niet van Evan Phillips trouwens, zanger van de groep, die ook nog wel eens solo-albums uitbracht of participeerde in een trio met Tim Easton en Leeroy Stagger. Was dit ’n eindeverhaal-geval? Nee hoor, zo bleek bij een klein Google-onderzoekje. The Whipsaws hebben onlangs nog een nieuw ongetiteld album uitgebracht en de in meer…
Not Before Time (Slammer) is het eerste album van Foghorn Leghorn, een bluegrass-sextet uit Londen. Dat ze in de Engelse hoofdstad ook prima bluegrass kunnen spelen bewijst deze plaat. Banjo, mandoline, dobro, fiddle, gitaar en bas zijn de gebruikte instrumenten en de mannen zingen alle zes. Daar zit wel een klein minpuntje in, want niet iedere leadzanger is even sterk. Maar afgezien daarvan is dit gewoon een prima plaat. De 12 nummers, op een na allemaal van eigen hand, zitten uitstekend in elkaar. En ook muzikaal zit het helemaal snor, zoals meer…
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL