Zes jaar geleden zette Nathan Hamilton op Blue Highways de kleine zaal op z’n kop met een onstuimige rockshow. Toen dacht ik dat we daar nog veel van zouden horen (in ieder geval letterlijk).  In 2007 bracht hij de cd Six Black Birds uit, een nogal stevig album dat mij persoonlijk niet erg kon boeien. En daarna verdween hij van de radar. Nu ik zijn nieuwste album, Beauty, Wit And Speed, beluister en zijn website lees, blijkt hij in 2008 nog een cd, Receive, te hebben uitgebracht die hier te lande niet is opgemerkt. Onterecht trouwens want meer…

De een na de andere briljante melodie laat Rob Lytle horen op zijn nieuwste cd You. Must. Stop. En of dat nog niet genoeg is zijn deze voorzien van prima (en soms geestige) teksten. Nee, eerlijk is eerlijk, van deze Rob Lytle had ik nog nooit gehoord. En het feit dat hij dit jaar een Kerville New Folk-finalist was zegt me niet zoveel. Dat zijn er namelijk elk jaar veel meer (30!). Één van de 6 winnaars van 2011 was trouwens A.J. Roach, op wiens stem die van Rob Lytle een beetje lijkt. Wat geknepen en nasaal. Lytle’s manier van zingen is echter veel meer…

De Californische zangeres Rita Hosking verraste ons in 2009 met het prachtige Come Sunrise, een heerlijke cd met oude Appelachiaanse folk en country die hier 5 sterren kreeg. Burn (Lucky Dice Music) heet nu de opvolger.  En, nou, ik draai er maar niet omheen: zo goed als Come Sunrise vind ik ‘m niet.  Zo, dat is er uit. Welnu, Burn is daarmee helemaal geen slechte plaat. Verre van dat, alleen de verrassing is er van af. Hier en daar klinkt het gebodene een beetje gewoontjes. Niet op Ballad For The Gulf Of Mexico, een meer…

Matt Bauer ligt goed bij de vrouwen. Hij begeleidde eerder Jolie Holland, Alela Diane en Mariee Sioux, en trekt tegenwoordig op met Dana Falconbury. Die goede verhouding betaalt zich uit want Holland en Sioux zijn op het nieuwe album van Matt Bauer all over the place, evenals Alina Hardin (net als Alela Diane en Mariee Sioux afkomstig uit het 3000 zielen tellende Nevada City) en Angel Deradoorian (Dirty Projectors). Mede door deze vocale ondersteuning heeft The Jessamine County Book of the Living (Crossbill Records) een soms meer…

Ana Egge is een countryfolk-zangeres die zo langzamerhand wel als een gevestigde naam gezien mag worden, hoewel ze buiten het wereldje waarschijnlijk nog onbekend is. De tegenwoordig in Brooklyn gevestigde artieste brengt met Bad Blood inmiddels haar zevende album op de markt. De productie is ditmaal in handen van de befaamde Twangtrust (Steve Earle en Ray Kennedy). En dat hoor je: beetje ruig maar toch heel helder. En er wordt getwangd, b.v. in Silver Heels. Mevrouw Earle is, op toetsen en in de ondersteunende meer…

Van Amy Lashley had ik nog nooit gehoord en ik denk u ook niet. Of althans 99% van u. Die ene procent kent haar als de partner van Otis Gibbs. Terwijl Gibbs de wereld rond reist om op te treden blijft Lashley meestal thuis. Veel te verlegen om op het podium te staanen er moet ook nog iemand op de kleine passen. Vandaar waarschijnlijk de titel van haar tweede album: Travels Of a Homebody. Prachtig plaatje.  Lashley schrijft haar nummers zelf, zoekt haar inspiratie in de Appalachia, jazz, blues en folk en maakt er meer…

Okee, deze recensie heeft een inleiding nodig. Mijn kennismaking met Joseph Parsons was namelijk geen gelukkige. Ik zag hem voor het eerst op Take Root een aantal jaren geleden. Een verschrikkelijk optreden, mede door toedoen van de gitarist Tom Gillam. Lawaaiig, uitgekauwde macho solo’s, overdreven gedoe. Dat wat ik later hoorde van het cd-werk van Parsons vond ik ook weinig overtuigend. Heel anders lag dat echter bij de vorig jaar verschenen cd van US Rails, een samenwerking tussen Parsons, Ben Arnold, Matt Muir en die vermaledijde meer…

Accidental Thief is inmiddels de zevende cd van Matt The Electrician. Via het Internet Archive vond ik  nog een recensie die ik op deze site in december 2004 schreef over de vierde cd (Long Way Home) van Matt Sever, zoals deze elektricien in werkelijkheid heet. Veel van wat ik toen schreef (intelligente liedjes, moderne Loudon Wainwright, speelt de banjelele) gaat ook voor Acccidental Thief op. Veranderd ten opzichte van die plaat van ruim 6 jaar terug is wel dat de collectie liedjes op deze nieuwe cd uitermate toegankelijk zijn. Met heel weinig meer…