Het is even stil geweest; stil bij het Rotterdamse collectief rond David Pino ofwel El Pino & the Volunteers. Een gat van zo’n tweeënenhalf jaar zit er tussen het fraaie debuut Molten City (2006) –de ep’s These Are Not The Days (2001) & Cougar (2005) niet meegerekend- en de langverwachte opvolger die nu in schappen van de betere ‘platenzaken’ ligt: The Long-Lost Art of Becoming Invisible.
De cd werd -als bijna vanzelfsprekend- in eigen stad gepresenteerd. Rotown was uiteraard helemaal vol, gelijk aan de presentatie van Molten City.
En waar het eertijds een wat rommelige presentatie was, daar glorieerden David Pino en de zijnen deze keer meer…



Soms hoor je al na 10 seconden dat het kut is. Maar bij Taped-together Stories van
Ja, ik tel goed: Abelay Hotel is al het negende album dat de Schotse band
Cole Mitchell
Er is iets aan The Felice Brothers dat het publiek bijzonder aanspreekt. Het gezelschap rond de broers Ian en James Felice (broer Simon stapte eerder dit jaar uit de band en is nu
Staat u een enorme afwas te wachten, een berg strijkgoed, of een ander eentonig klusje van 45 minuten?
Op zaterdag 31 oktober speelt Southside Johnny met z’n Ashbury Dukes in Het Paard in Den Haag. Voor dat optreden mogen we 3×2 vrijkaarten weggeven. Wat je moet doen om daarvoor in aanmerking te komen? Gewoon de volgende vraag beantwoorden: Wat is de echte naam van Southside Johnny? Mail je antwoord voor 27 oktober naar
Veel Americanaliefhebbers wachten met smart op een nieuwe plaat van Gillian Welch. De vorige, Soul Journey, dateert immers alweer van 6 jaar her. Nu is het zover: op 17 november verschijnt A Friend Of A Friend (op Acony Records).
Op 3 oktober is de fameuze Engelse componist en arrangeur Robert Kirby overleden. Kirby werd bekend door de arrangementen die hij maakte voor de platen Five Leaves Left en Bryter Layter van Nick Drake. Verder was hij betrokken bij plaatwerk van onder meer The Strawbs, Vashti Bunyan, Elvis Costello, Nick Lowe en Paul Weller.
Denkt u bij Denemarken aan stoffige wegen, aan lange verlaten kaarsrechte highways? Nauurlijk niet, in een vloek en een zucht ben je door dit vriendelijk ogend landschap gereden en sta je weer ergens tegen een zee aan te kijken. Toch laten de mannen van 