Haar vorige album bracht Martha Fields nog uit onder de naam Texas Martha, dan weet u dus wel waar ze vandaan komt. Toch is dat verwarrend. Ten eerste omdat zij een deel van het jaar in Bordeaux woont en haar nieuwste album, Southern White Lines, ook heeft gemaakt met haar Franse begeleidingsband. Ten tweede omdat zij op dit nieuwe album vooral op onderzoek uitgaat naar de muzikale roots die via haar moeder heeft, te weten de mountain music uit Kentucky en West-Virginia. Daar valt veel wat te halen, maar het resultaat valt uiteindelijk toch meer…

Voor de beste muziek heb je als band soms maar drie mensen nodig. Big Shoals, een trio uit Gainesville, Florida, bewijst het maar weer eens. Hun tweede album Hard Lessons (eigen beheer), is namelijk een hele fraaie. Laten we dit maar americanarock noemen, toegankelijke gitaarliedjes die klinken zoals dat we het hier het liefste hebben. Beetje rauw maar melodieus stevig. En met precies genoeg pedal steel. Lance Howell (ook gitaar) zingt vol overtuiging over hoe hij zich wil verliezen aan een bepaald meisje, hoe hij een vergissing wil begaan meer…

Herinnert u zich nog The Civil Wars? Wel, die zijn niet meer. Het duo bestaande uit John Paul White en Joy Williams knalde na twee mooie platen uit elkaar. Van eerstgenoemde ligt er nu een soloplaat, Beulah (Loose Records). Zijn eerste na de splitsing (dan tellen we het inderhaast opnieuw uitgebrachte, maar al uit 2008 stammende The Long Goodbye niet mee) is een intrigerend album geworden. Beetje een mengeling van folkpop en indie- en southern rock. White’s stem lijkt af en toe op die van A.J. Roach (wat doet die tegenwoordig?), maar iets meer…

Nog meer Scandinavische americana komt van de misschien wel toepasselijk genaamde Northern Indians. Achter deze naam gaan John Andersson en Josef Eriksson uit het Noordzweedse Piteå schuil. Het tweede album van het duo, No Shelter In Sight (Rootsy/Sonic Rendezevous) werd in negen dagen opgenomen in een grote schuur. Producer was Matt Schuessler (uit de band van Joe Pug, met wie ze door Zweden toerden) die het geluid klaarblijkelijk express wat ruw gehouden heeft. Nergens klinken de gitaarliedjes van het duo immers gladgestreken. Toch kun meer…

Best gewaagd, om Fleetwood Mac’s The Chain, een van de prijsnummers van Rumours, te coveren, maar Darling West komt er mee weg. Het is namelijk een prachtige akoestische versie die dit Noorse trio op hun tweede album, Vinyl And A Heartache (Vestkyst Records), neerzet. De drie muzikanten, het echtpaar Mari en Tor Egil Kreken en Kjetil Steensnæs, hebben zich gespecialiseerd als stringband. Akoestische en elektrische gitaren, banjo, mandoline, pedal steel, dulcimer en dobro, dat zijn zo de instrumenten die ze beheersen. Daarnaast speelt meer…

Gestoken in een prachtige hoes van de Groningse illustrator Douwe Dijkstra zit een cd van een band uit het Twentse stadje Diepenheim. Grand East heet die formatie. Onthoud die naam. Movano Camerata  is namelijk de moeite waard om weer eens een platenzaak te bezoeken. Arthur Akkermans zingt alsof de duivel hem op de hielen zit. Ondertussen bezweert Joris van den Berg de boel met een ronkende Hammond. Resultaat: een grootse rockplaat met bezieling. Op Frogs springen ze van blues naar rustiger vaarwater. Ouderwets goed. De meer…

Het eerste wat direct opvalt aan American Band (ATO Records) van Drive-by Truckers is de hoes. Die is nu eens niet van de vaste ontwerper Wes Freed. In plaats daarvan zie je een foto van een Amerikaanse vlag die halfstok hangt. Deze plaat gaat over de Verenigde Staten en wat er allemaal mis mee is. De Truckers speelden altijd wel politieke songs, maar American Band is in zijn geheel een politieke plaat. Al in het eerste nummer gaat het over Ramon Casiano, een 15-jarige Mexicaanse jongen die in de jaren ’30 werd doodgeschoten door de man die later voorzitter van meer…