Ed Dupas begint Tennesse Night (Road Trip Songs) met een bezoek aan Guitar Town. Niet alleen melodisch, maar ook qua zang hebben we te maken met een respectvolle volgeling van Steve Earle. Vooral op het eerste liedje getiteld Too Big To Fall. De stem schuurt als een afgebroken uitlaat over straat. Dupas is een man die nog een hele rit voor de boeg heeft, maar nu eerst maar eens op huis aankoerst. Met een huppelende banjo gaat het over onverharde wegen, waarbij lichte orgelflarden en een steelgitaar de ergste gaten in het wegdek trachten meer…

Ook op zijn vijfde album sorteert Sam Baker maximaal effect met minimale middelen. De Texaan heeft op Land Of Doubt (eigen beheer) maar weinig woorden nodig om pijnlijke situaties bloot te leggen. Als een barmhartige Samaritaan loopt hij niet aan ongemakkelijke situaties voorbij. De Texaan heeft oog voor verborgen leed. Het is ongetwijfeld een gevolg van zijn eigen noodlot. En evenzo een gevolg van zijn grote geluk. Het was een wonder dat Baker een bomaanslag in Peru overleefde en sindsdien is zijn leven niet hetzelfde. Na het meer…

Er bestaat een kans dat u de uit Milwaukee afkomstige Joseph Huber al eens heeft zien optreden. Hij maakte namelijk deel uit van de .357 String Band die tien jaar geleden op o.a. het TakeRoot festival optrad. Die band heeft het loodje gelegd en Huber, die in die band banjo speelde, begon een solocarrière die met The Suffering Stage (eigen beheer) al het vierde album oplevert. Zo heftig als de .357 String Band is het lang niet want Huber laat in de acht nummers voornamelijk zijn melancholieke rootsy kant zien. Fiddle, mandoline en banjo strijden om de hoofdrol, maar gitaar, meer…

Mark Ripp noemt mensen als Bruce Springsteen en Tom Petty als invloeden, maar de zalen waarin die artiesten staan zijn een maatje te groot voor deze Canadees. Dat is helemaal niet zo erg. Rootsrock klinkt namelijk beter in bars en rockclubs dan in arena’s. Under The Circumstances (eigen beheer) van Mark Ripp & The Convessors blijft rootsrockend op bekend terrein. Dat zegt niets over de kwaliteit. Everything Is Made In China is origineel genoeg. Ripp en zijn volgelingen spelen losjes langs de traditionele waarden van de rock-’n-roll. Een meer…

Omdat de liedjes maar bleven komen werd Songs Of Peril & Conquest (Blue Jordan Records) geen ep, zoals in eerste instantie de bedoeling was, maar gewoon een nieuw album. Maurice Mattei schudt de liedjes namelijk uit zijn mouw. Eerst wilde hij slechts de nummers die waren overgebleven van Girl Jungle alsnog uitbrengen, maar zijn pen stond ook niet stil. Vandaar. Dat Girl Jungle hebben we niet besproken, maar is net zo leuk als het andere werk van Mattei waaraan we wel aandacht hebben besteed. Deze nieuwe verzameling is grotendeels meer…

Veel gezonder als Christiane F. ziet Sarah Shook er niet uit. En haar leven is nauwelijks minder schokkend. Dat valt wel op te maken uit de liedjes op Sidelong (Bloodshot Records/Bertus) van Sarah Shook & the Disarmers. Ze heeft alles gedaan wat haar moeder haar had verboden (Make It Up To Mama). Ze zakt in de whisky om haar zorgen te vergeten (Heal Me). Op Nothin’ Feels Right But Doin’ Wrong beleeft ze na weer een one night stand een nieuwe dag zonder zon. Je bent niet mijn laatste en je bent ook niet mijn eerste, laat ze iemand weten meer…

Aaron Watson zoekt zijn eigen weg tussen de dirtroads van altcountry en de geplaveide highways van Nashville. Onafhankelijk is hij in ieder geval wel in die keus. Het met een accordeon opgesierde titelnummer van Vaquero (Big Label Records/Thirty Tigers/Bertus) speelt zich af op de grens van Texas en Mexico. De Mexicaanse cowboy die er aan de bar zit lijkt wel honderd jaar oud. Had zomaar van Jerry Jeff Walker kunnen zijn. Ook op Amen Amigo gaat Watson over de grens, om er onder de neonverlichting van Dos Equis te relaxen. Het borderliedje meer…

Mike Younger debuteerde in 1999 met het door Rodney Crowell geproduceerde Somethin’ In The Air. Twee jaar later nam Jim Dickinson hem onder zijn vleugels voor een album met medewerking van Spooner Oldham, David Hood, Levon Helm en Jim’s zoon Luther. Die opnamen liggen nog altijd op de plank. Met Little Folks Like You And Me (eigen beheer) is de in Nashville neergestreken Canadees pas toe aan zijn vierde plaat, dat onuitgebrachte album niet meegerekend. Younger zingt liedjes over de gewone man. Over mensen die meer…

Na het uitbrengen van Southeastern en Something More Than Free geldt Jason Isbell als een van de ongekroonde koningen van de americana. Zijn nieuwe album, The Nashville Sound, brengt hij echter weer uit onder de naam Jason Isbell and the 400 Unit. Dat is vooral om zijn bandleden mee te laten delen in zijn succes, want op zijn vorige solo-album speelden alle leden van The 400 Unit ook mee. Tot een heel ander geluid heeft het dan ook niet geleid. Een heel klein beetje harder misschien. Wat niet is veranderd is dat de plaat geprocuceerd is door meer…

Oostenrijk in de eindejaarslijstjes, hebben we dat al eens beleefd in de wereld van americana? In december gaat het gebeuren. Dorado (Fluff & Gravy Records) heet het album en het is geproduceerd door niemand minder dan Joe Henry. De uitvoerenden noemen zich Son Of The Velvet Rat en dan hebben we het in feite over het Oostenrijkse echtpaar Georg Altziebler en Heike Binder. Ze wonen tegenwoordig in de woestijn van Californië. In Joshua Tree om precies te zijn. Inspirerende plek. Dorado is al het zesde album van de band. In Amerika hebben ze meer…