Ze werden hier al genoemd in recensies van albums van Willie Sugarcapps en Scott Nolan. Maar hun eigen Dirt Road’s End bleef onbesproken. Daar maken we nu een eind aan, ook al is het album al bijna een jaar oud. Gewoon omdat het kan en omdat dit een album is dat nodig onder de aandacht gebracht dient te worden. Sugarcane Jane is een duo uit Nashville bestaande uit de Anthony Crawford en echtgenote Savanna Lee Crawford. Eerstgenoemde is een zeer ervaren kracht die onder eigen naam al een paar albums uitbracht en in de begeleidingsgroepen meer…
Op zijn achttiende verliet 
Eergisteren bereikte ons het bericht dat Giant Sand er na 30 jaar mee ophoudt. Howe Gelb kapt met zijn band. Het einde van een tijdperk. Jammer. Maar waar iets verloren gaat ontstaat vaak ook weer wat anders moois. In een van de laatste (of was het de laatste?) samenstellingen van Giant Sand zaten Brian Lopez en Gabriel Sullivan, een duo dat er samen ook nog een andere band op nahoudt: 
Rootsmuziek heeft maar weinig met het platteland te maken. Het gros van al die artiesten op cowboylaarzen woont in een stad. Jeffrey Lewis komt uit New York en draagt sneakers. Zijn muziek wordt door vrijwel niemand omschreven als americana. Toch is Manhattan (Rough Trade/Konkurrent) van 
Met Because There’s Nothing Outside (eigen beheer) doet de Amerikaan Mark Davis afstand van het geloof. Het album is een verlengstuk van zijn eveneens vorig jaar verschenen boek God In Chains. 
De uiterst actieve Neal Casal bepaalt de kleuren op Indian Summer (Horton Records/Continental Record Services/Munich) van 
Op haar elfde stond 
Een aangenaam strijkje opent het heerlijke Goodbye Loneliness. Na die eerste klanken die de sfeer van een kamerorkest neerzetten, verandert een baritongitaar de richting. ‘Love is a game you don’t want to play, you can lose every day’, horen we David Brooks zingen. Hij heeft het van horen zeggen. Van een vriendin. 
