Van grenzen tussen genres moeten Tommy Castro & The Painkillers niets weten. Gaandeweg zijn loopbaan heeft Castro steeds meer invloeden verwerkt in zijn blues, zodat zijn blues nu eigenlijk veel meer is dan alleen maar dat. De soul druipt tussen alle noten door op Method To My Madness (Alligator/Munich). Zijn vorige album The Devil You Know hebben we vorig jaar niet besproken, maar dat is net zo’n knaller. Zoals bij zovelen begon de blues voor Castro bij de gitaar, maar inmiddels is hij ook een geweldig zanger. Op opener Common Ground kan meer…

Het is heel knap wat The Black Lillies doen. Ze lopen over de dunne scheidslijn tussen de contemporaine country en de alternatieve country. Tenminste als je ervan uitgaat dat een dergelijke scheidslijn bestaat. Het is meer een grijs, diffuus grensgebied en The Black Lillies voelen zich daar thuis. Hard To Please (eigen beheer) is het vierde album van zanger en liedjesschrijver Cruz Contreras en de zijnen. Overigens zijn er ten opzichte van het vorige werk (zie recensie) nogal wat nieuwe gezichten onder de “zijnen”. In de aanloop naar de opnames verlieten twee leden de band meer…

Je hebt van die platen die in het geweld van releases volkomen over het hoofd gezien zullen worden. Platen die niet vanzelf bij de luisteraar terecht komen omdat ze niet gepushed worden door enthousiaste promotors of die niet gemaakt zijn door bekende namen. Zoiets zou bij voorbeeld ook Old Light (Deep Blue Something) van HT Roberts kunnen overkomen. Dat zou jammer zijn. Voor Roberts èn voor de onwetende luisteraar. Roberts, een singer-songwriter (pseudoniem van Herman Temmerman) uit Gent, timmert al ruim 20 jaar aan de meer…

Kevin Sekhani was 20 jaar actief in Austin, Texas, totdat hij vijf jaar geleden besloot terug te keren naar Lafayette, Louisiana. Eerder schreven we al eens over de band The Mercy Brothers die hij daar begon. Deze keer gaat het over Day Ain’t Done (Louisiana Red Hot Records) as performed by Kevin Sekhani. Dat betekent niet dat dit een soloplaat is in de letterlijke zin van het woord. Voor dit soort cajunrock heb je een lekkere band nodig. Sekhani begint met het titelnummer en dat is cajun met een fiddle en een elektrische gitaar die van krokodil naar meer…

Vijf jaar geleden beleefde Telegraph Canyon een bescheiden doorbraak met het album The Tide And The Current. Ze gingen zelfs op een Europese toernee die hen ook voor een aantal optredens naar Nederland bracht. Bij terugkomst in Fort Worth, Texas, ging er echter van alles mis. Twee leden stapten uit de band en zanger-gitarist Chris Johnson raakte dakloos en woonde een tijd in de toerbus van de band. Maar sinds vorig jaar gaat het weer crescendo. En dan ligt er nu dus een nieuwe, door Matt Pence en Will Johnson geproduceerde plaat, You From Before meer…

De pianist en ritmesectie onthaasten en Mike McGuire praatzingt er wat bij over Tennessee Tom. Daarna trekt een orgel de registers wat verder open en volgt McGuire het gospelspoor. Overigens zonder religieuze boodschap op Stay In Your Lane. Zijn waarschuwing behelst slechts het verkeer. Het volgende nummer gaat over Lucy. Die heeft geen baan. Ze is de hele nacht op, zodat ze overdag kan slapen. Ze maakt geen plannen en draagt geen ring. Haar leven rolt voorbij als een melodie van Gershwin. Southern Attraction (eigen beheer) is loom als meer…

Groots en meeslepend. Zelf haak ik al snel af bij een dergelijke omschrijving. Niet in het geval van dit Nomad (OIM Records) van Whiskerman. Deze plaat die handelt over het einde der tijden en meer specifiek over de teloorgang van Amerika luistert weg als een album uit de late jaren zestig. Die zang op opener Otis is bijna als Bee Gees. Op het met violen opgebouwde Cardinal City valt te denken aan John Lennon, terwijl Perfect niet onderdoet voor de majestueuze pracht van Big Star. Ja, dit Whiskerman is een bijzonder bandje. Deze conceptplaat meer…

Bob Bradshaw is een Ier die al een tijdje in het Amerikaanse Boston woont. Hij heeft op Whatever You Wanted (Fluke Records) de beschikking over de uit die stad afkomstige meestergitarist Duke Levine. In het begeleidende schrijven van de promo-afdeling wordt vanzelfsprekend gewezen op diens inderdaad schitterende gitaarspel. We horen een bluesy slidegitaar op Losing You, terwijl zijn spel op Crazy Heart donker en spookachtig is. In dat schrijven worden vervolgens de andere instrumentalisten genoemd. De cello en fiddle van Duncan Wickel, de meer…

Austin, Texas, is de tweede woonplaats van Jack Hustinx. Al bijna 18 jaar vliegt hij heen en weer tussen Amerika en Nederland. De laatste twee jaar nog vaker dan normaal om dit Over Yonder (Harlem Recordings/Suburban) op te nemen in Austin, Utrecht en Wijk bij Duurstede. In november doen Jack Hustinx & The Southern Aces een Nederlandse tournee om deze prachtplaat te promoten. De Texaan Malford Milligan zal dan ook aanwezig zijn. Op Over Yonder zingt hij op vier nummers. Life Will Humble You, Crawlin’ Up To The Surface, meer…

Er zijn nog twee maanden te gaan maar het beste americana-album van Nederlandse bodem dit jaar zou wel eens gemaakt kunnen zijn door Jelka van Houten. A Hard Place For A Dreamer (ZIP Records/Zwaardmusic) is namelijk een album dat volledig overtuigt. Gracieus, verfijnd en gewoon verdomd goed klinkend. Het is ook het eerste album van deze actrice en zangeres die voordien vooral te horen was in allerlei musicals. Ze heeft er haar tijd voor genomen; ruim vijf jaar. Opnames in de Sun Studio in Memphis met onder andere John Paul Keith op gitaar en meer…