The Wood Brothers hebben soul. Daar hebben ze dat koortje op Never And Always eigenlijk helemaal niet voor nodig. Begrijp me goed, dat koortje is een heel fijne toevoeging. Alsof je even naar Bop Till You Drop van Ry Cooder zit te luisteren. Met Paradise (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) bevestigt de Amerikaanse band de status die ze hebben als rootsrockers met soul. Ze volgen voorbeelden uit de jaren zeventig, maar blijven nergens hangen in puur epigonisme. Ja, opener Singin’ To Strangers klinkt als The Band in overdrive, maar met die band meer…

Het gaat misschien te ver om Willie Sugarcapps een supergroep te noemen. Feit is wel dat het met Grayson Capps, Will Kimbrough, Corky Hughes en het duo Sugarcane Jane (Savannah Lee en Anthony Crawford) een boel ervaring en talent aan boord heeft. Paradise Right Here (Baldwin County Public Records) is het tweede album van de formatie uit Alabama, geproduceerd door Capps’ levenspartner Trina Shoemaker. Misschien dan geen supergroep, wel is sprake van een superalbum. Zowel Kimbrough als Capps als Crawford meer…

Met Lovers And Leavers (Hwy 87 Records/Thirty Tigers/Bertus) maakt Hayes Carll schoon schip. De Texaan had er geen zin meer in om de paljas uit te hangen tijdens optredens. Hij had genoeg van zijn liedjes waarin hij op lichte toon verhaalde over zijn vlucht in dronkenschap en overspel. Hij wilde weg van het feestgedruis. Daar kwam nog bij dat hij zich misschien stoerder voordeed dan hij was. Hoe dan ook, Hayes Carll is veranderd sinds het vijf jaar geleden verschenen KMAG YOYO. Gescheiden van zijn vrouw. Een nieuwe relatie met Allison Moorer, de meer…

Op Still Mad (eigen beheer) maken Luke Powers en Tommy Spurlock van Spicewood Seven (de band heeft geen website) zich nog steeds druk om alles wat er niet deugt aan Amerika. Met dat onderwerp kunnen ze vast nog wel even voort. Op Somewhere steekt een jonge vrouw in een suv de middelvinger op tegen iemand die niet snel genoeg optrekt volgens haar. Op het titelnummer krijgen zakenlui met een Californische teint er van langs. Bij een titel als Everything Is Great weet je dus al dat er weer heel wat mis is. Het nummer zou zomaar over Donald Trump meer…

Bij de eerste tonen van Pan Alley Fever (Continental) van Hidden Agenda Deluxe denk je dat je een oudje van de Allman Brothers hebt opgezet. En het tweede nummer lijkt wel te komen van een plaat van Little Feat. Wat is hier aan de hand? Hidden Agenda Deluxe is een samenwerkingsverband van Eric Devries (hij schreef de meeste nummers) en meestergitarist BJ Baartmans, met drummer Sjoerd van Bommel en bassist Gerald van Beuningen. Het kwartet lijkt zich te laten inspireren door hun helden uit het verleden en dan met name uit de meer…

De oude grijze vos Willie Nile is nog lang niet versleten. Grandpa Rocks in zijn eigen woorden. Een T-shirt van The Clash aan en een koortje in Ramones-stijl. Ja, ja, hij is Forever Wild. Dat eerste nummer van zijn nieuwe worp World War Willie (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) heeft overigens een flinke tik van een rockende Springsteen meegekregen. Prima. Runaway Girl doet door het koortje en de castagnetten van Patricia Vonne sterk denken aan iets van Mink DeVille. Let’s All Come Together is welbeschouwd een strijdlied zonder meer…

Disintegrator van Daniel Markham kun je zien als een perfecte synthese van de Texaanse steden Lubbock en Denton. Het introspectieve en verhalende van songschrijvers uit Lubbock en het nietsontziende van de country-infused indierock van de bekende bands uit Denton (denk Centro-Matic en Slobberbone). De plaat van de voormalige Lubbockite Markham werd, onder leiding van Scott Danbom, opgenomen in Denton. Markham grijpt ook met regelmaat terug naar de stevige collegerock uit de jaren ’90. Dat was waarschijnlijk ook de periode meer…

Het album True Life van Cave States is de opvolger van het ruim twee jaar geleden verschenen The Great Divide. Weet u nog? Indrukwekkende plaat was dat. Dat geldt wederom voor deze tweede schijf van Chris Grabeau, Todd Schnitzer en Danny Kathriner. Zo lijkt het erop dat dit Cave States wel wat meer wordt dan een leuk nevenproject van deze mannen uit St Louis. Opnieuw vloeiden er prachtige liedjes uit de pen van Grabeau en Kathriner. Liedjes die zich laten omschrijven als klaterende beekjes door een grassige prairie. Liedjes waarin akoestische, meer…

The Blazing Zoos is een countryband uit Londen. Zo afficheren ze zichzelf, maar maak daar maar rustig een altcountryband van. Het soort country dat dit bandje rondom de in Australie geboren zanger-gitarist Andrew Mueller maakt zal je immers nooit op een countryradiostation horen. Daarvoor is het geluid van de band op Chocks Away (eigen beheer) veel te gruizig en twangy. The Blazing Zoos speelden ooit overigens in Amsterdam in het voorprogramma van de Drive-by Truckers. Zo heftig als die band zijn deze Blazing Zoos overigens niet, maar het geeft wel een meer…

Potten en pannen, een wasbord, deksels en een wieldop, het zijn allemaal onderdelen waaruit een charismo kan bestaan. Dat is het zelfgemaakte percussie-instrument dat mede zorgt voor de wilde energie tijdens de concerten van Hackensaw Boys. Charismo (Free Dirt/Music & Words) is ook de titel van de nieuwe cd van de band uit de Amerikaanse staat Virginia. Niet eerder kwam de akoestische country met de vaart van punk zo goed uit de verf in de studio. In 17 jaar hebben de bandleden blijkbaar wel het een en ander bijgeleerd. Producer Larry meer…