Nóg een voordeel van streamen is dat je nummers kunt ‘verbergen’. (Althans op Spotify, ik weet niet hoe dat zit op andere diensten.) Neem Maggie’s Journal (Bell Buckle Records) van Valerie Smith. Een conceptalbum, gebaseerd op het authentieke dagboek van Smith’ betovergrootmoeder Margaret Attebury Brooks-McCamis, die leefde in de periode na de Amerikaanse Burgeroorlog. Het is een aangrijpend stuk persoonlijke geschiedenis, over het harde leven op een karige boerderij in Missouri. Maggie, jong uitgehuwelijkt aan een gemene, gewelddadige man, weet zich los te vechten meer…
Countrymuziek zit Robb Strandlund diep in de genen. Zijn ouders hebben in de jaren vijftig in Chicago, Illinois een muzikale radioshow en Robb treedt daarin al op als hij vier is. Californië is het beloofde land van de muziek- en entertainmentindustrie, zodat de familie daar naartoe verhuist. Robb, niet alleen een zanger en gitarist, maar ook met een talent als songschrijver, komt begin jaren zeventig in het Californische countrywereldje terecht, waarna het ervan komt dat hij samen met Jack Tempchin Already Gone schrijft. Tempchin, die The Eagles al eerder voorzag van Peaceful Easy Feeling, stuurt de tape op naar 
Veel Nederlandstalige americana bespreken we hier niet, maar Noem Het Dan Maar Dromen (BUZZ Records) van 
Een Europese tournee als openingsact voor Midland leerde 
Het blijft toch een vreemde vogel: 
1. The Delines – Mr. Luck & Ms. Doom
1. Alison Brown & Steve Martin – Sensible And Sane 
1. Horsebath – Another Farewell
1. Fust – Big Ugly
Ze hebben zelf gekozen voor ballingschap, de leden van 
‘Byrds are singing in the trees / Gentle waves of melodies come through.’ 
Randy, ja, is een puur Amerikaanse naam. Zeker. Maar hier hebben we te maken met een band, een Engelse band, uit het Londense pubrockcircuit van The Tally Ho en The Speakeasy, de pubs waar ook Brinsley Schwarz, Eggs Over Easy en Bees Make Honey begin jaren zeventig optreden. Randy is misschien net even iets anders, anders in de zin van meer countryrock.
Met zijn lange haardos ziet 
US Rails
SPREEK UIT IE-LIE staat er in kapitale kopletters op de pagina vol elpeerecensies. De bespreking in Muziekkrant Oor waar de kop op gebaseerd is, begint met ‘Deze geweldige elpee…’ en 
Indierock met een beetje twang, dat is wat Lucky (Royal Oakie Records) te bieden heeft. 
In deze tijden van muzikale overvloed ontgaat je wel eens wat, maar dat we het fantastische Beacons (eigen beheer) van 
De meeste nummers op I Saw A Galloping Horse Gather No Ground (eigen beheer) van de band Chico States trekken langs alsof ze sinds de jaren 90 onder het stof hebben gelegen. Gitaar, drums en vooral heel veel steelgitaar die een melodie uitstrijken zodat er zang overheen gedrapeerd kan worden. Traag. Trekkend. Maar toch ook met lichte tempoversnellingen. Behoorlijk intrigerend. Chico States is een band rond Joseph Barresi die zetelt in de in het noordoosten van de Verenigde Staten gelegen kustplaats Portland in de staat Maine. Het is muziek ter linkerzijde van de in 
Al eens van 
Als je net als ik bent opgegroeid met Muziekkrant OOR dan is het een ware zegen dat OOR zijn duizelingwekkende archieven aan het uitgraven is. Het is een feest der herkenning. Enerzijds hebben de makers – van wie er al een aantal ons ontvallen zijn – van het toonaangevende, tweewekelijks verschijnende muziekblad goed gekeken hoe Britse bladen als Mojo en Uncut de archieven van Melody Maker en New Musical Express een nieuw leven geven in fraai vormgegeven tijdschriften. Anderzijds gaat OOR daar dik overheen met kolossale koffietafelboeken als Want More? (Het beste van 50 jaar OOR) en de OOR recensiebijbel, waar je niet zomaar in uitgebladerd en 
Het is opmerkelijk hoe snel sommige artiesten in de vergetelheid kunnen raken. 
Nee, Eagles Live uit 1980 is niet representatief voor de live-verrichtingen van The Eagles. Live At The Forum ’76 is dat wel. Want dan zijn The Eagles nog niet helemaal volgevreten en zelfvoldaan; het megasucces van Hotel California is hun dan nog niet ten deel gevallen: dat album komt pas op 8 december 1976 uit. Ze gaan er nog voor, The Eagles, zoals beslist te horen valt op Live At The Forum ’76. Bernie Leadon is dan vervangen door Joe Walsh. Het zijn Don Henley, Randy Meisner, Joe Walsh, Glenn Frey en Don Felder die live hun mannetje staan, met dus ten bewijze Live At The Forum ’76 – maar wel met 