Het is nog rustig in de kleine zaal van podium Victorie in Alkmaar als Gavin Kattesh op vrijdag 1 mei het podium oploopt. Hij zegt niets, legt zijn telefoon naast de microfoonstandaard, plugt zijn gitaar in en begint te spelen. Goed in het gehoor liggende nummers die hij brengt met stuwend gitaarspel en een wat afgeknepen stem. Zijn cover van Everybody Knows This Is Nowhere van Neil Young klinkt fris. Het enige wat Kattesh zegt is eenmaal een ‘thank you’ en dan loopt hij zonder iets te zeggen het podium weer af. En dan is het even helemaal stil in de zaal, want het duurt even voor de playlist voor de pauze wordt gestart.
Nog steeds is het rustig in de zaal als de vier mannen van Cordovas het podium opkomen. Ze starten laidback met countrynummer Back To Life van hun laatste album en meteen is daar al die vierstemmige zang. Die klinkt echt prachtig en laat je even al je zorgen vergeten. Bb Jam wat volgt is dan weer lekker jazzy en doet wel wat aan The Allman Brothers denken. De bandleden musiceren geconcentreerd en zoeken steeds even elkaars blik, contact met het publiek blijft beperkt tot het aanmoedigende meeklappen van zanger en toetsenist Joe Firstman na elk nummer. Op de plaat zijn die nummers compact, maar op het podium worden ze lang uitgesponnen. Zoals Wings waarvan de cadans bij de eerste maten een beetje doet denken aan Moondance van Van Morrison.
Het geluid is vanavond uitstekend, mooi in balans. Het licht is wat rommelig, af en toe staat een muzikant in het donker en soms flitsen er even wat spots aan en uit.
Sunset wordt opgedragen aan oude vrienden en ook nieuwe. Die vrienden luisteren vanavond op een afstandje van het podium aandachtig. Maar als tegen het einde de band hen oproept met hun op de foto te gaan, doen ze daar enthousiast aan mee. Het levert een leuke foto voor Instagram op die verhult hoe leeg het was. Onterecht dat het zo rustig bleef, want Cordovas gaven een geïnspireerd optreden. Tegen het einde blijft drummer Robert Britton Saunders alleen achter op het podium en geeft een ouderwetse, heerlijk rollende drumsolo ten beste. Voor de toegift komen Lucca Soria en Joe Firstman terug en samen brengen ze I’m the One Who Needs You Tonight. Het klinkt rauw en zonder opsmuk. Als uitsmijter nog even alle remmen los met de hele band.
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie