Toen bekend werd dat Jeff Tweedy en Pat Sansone van Wilco de nieuwe plaat van de Amerikaanse folkies Sarah Lee Guthrie & Johnny Irion zouden produceren waren onze verwachtingen hooggespannen. En inderdaad, bij de eerste draaibeurten van Wassaic Way (Rte. 8 Records) waren we heel enthousiast. Dit is een plaat waarop Guthrie en echtgenoot Irion zo poppy als zij maar kunnen zijn, klinken. Een meedeun-plaat bovendien. Na verloop van tijd begon er echter ook wat ergernis te ontstaan. Dat openingsnummer Chairman Meow is toch wel erg meer…



Met een lekker vette Stonesy gitaarlick vangt dit Light Matter (eigen beheer) van
What’s In Between (Electric Moth) is een leuke cd voor mensen die in de altcountry terecht zijn gekomen via alternatieve Amerikaanse gitaarrock. De vorige plaat van
Het releaseseizoen is weer in volle omvang aangebroken. De een na de andere heerlijke plaat belandt in onze postbak. Stay True van
‘Sun comes up over the hill / And climbs in the kitchenwindow / Coffee on the stove / Six a.m. again’. Het zijn de simpele dingen van het leven waarover
Met hun vette haren zien Johnny Dowd en zijn kompanen Willie B en Michael Stark er uit als karakters uit een B-film die op het podium zijn gezet na een nachtje zwerven door de stad. En zo klinkt het ook. De voorheen als voormalige verhuizer aangeduide Dowd uit Ithaca, New York, heeft zijn probeersels al veelvuldig op de Nederlandse podia gebracht. Deze keer varieert hij tussen hoekige blues en verlopen garagerock. Stark en B krijgen van de toekijkende Dowd ruimte om als het duo Tzar even hun eigen ding te doen. De experimentele uit drums en toetsen opgebouwde instrumentale muziek heeft niets met roots uit te staan; een leuk prikje om
Zitten we nog te wachten op een band als
Heel intrigerend is de nieuwe plaat, Fits Of Reason, van
Op No Depression werd hij al eens omschreven als een ‘country Badfinger’. Jody Stephens (Big Star) schijnt een fan te zijn. Geen misselijke aanbevelingen voor de Australiër
Het heeft even geduurd voordat dit debuutalbum verscheen.
Met een lekker lompe honky tonk-beat begint
Tim Bluhm (zanger-gitarist in The Mother Hips, uit San Francisco) ontdekte Nicki Chambly toen ze op een feestje een gitaar in de handen gedrukt kreeg en spontaan een liedje zong. Dat maakte indruk en hij nam haar onder zijn hoede om haar talent verder te te ontwikkelen. In dat proces ontlook ook de liefde en in 2007 trouwden ze. Sindsdien brengt Nicki platen uit onder de naam Nicki Bluhm. De vorige, het fantastische Driftwood, haalde al mijn top-10 over 2011. Nu ligt er een titelloos album (Little Sur Records) van
De vorige plaat van Jeffrey Foucault droeg de titel Cold Satellite (zie
De Texaan
Sinds begin jaren 90 maakt
Binnenkort treden
Met zijn baard zou hij kunnen doorgaan voor een verdwaalde woudloper in de Appalachen zo’n honderd jaar geleden. Muzikaal zoekt
Net als op Moonlit Rambles (zie 
Met kwalificaties als echt en puur moet je oppassen. Live On Trucountry (Floating World Records/Bertus) van Heather Myles verdient echter die kwalificaties. De Californische verguist de nepwereld van Nashvillesterren die met videoclips het grote publiek trachten te bereiken, hetgeen ze duidelijk maakt met Nashville’s Gone Hollywood. Zelf staat ze op
De Amerikaanse staten Texas en Tennessee kennen geen algemeen rookverbod in de horeca. Dat is goed nieuws voor muziekliefhebbers! Immers, zouden er anders in de toekomst nog doorrookte stemmen te horen zijn zoals die van
God komt naar Los Angeles en hij zal de stad vernietigen wegens alle zonden. Met die weinig vreugdevolle mededeling van een evangelist op straat begint A Happy Animal (eigen beheer) van
Met Drunkard’s Daughter vertelt Diana Jones een verhaal zoals het helaas maar al te vaak gaat. De dochter van een dronkelap kiest zelf ook voor zo’n man die zijn verdriet en onvrede tracht weg te drinken. En ook al zegt ze dat ze hem zal verlaten, de kracht om dat ook werkelijk te doen ontbreekt. Museum Of Appalachia Recordings (Proper/Rough Trade) is een album met liedjes waarin tijdloze verhalen verteld worden. Jones zingt over zondaars die op genade kunnen rekenen van het thuisfront (O Sinner) en over harde werkers die
The Goods Saints was een altcountryband uit Lexington, Kentucky waar James Jackson Toth deel van uitmaakt. Genoemde Toth is bij Pitchfork-lezers bekend onder naam Wooden Wand.
Met
Blue eyed soul op zijn best staat er op The Bright Spots (New West/Warner Benelux) van
De manier waarop de Amerikaanse band 