Garrison Starr groeide op in een fundamentalistisch christelijk gezin. Dat zal vast niet makkelijk zijn geweest voor iemand die een seksuele voorkeur heeft die niet paste bij het wereldbeeld van haar familie. Het heeft haar veel schade berokkend. Op haar vorige album The Girl I Used To Be zingt ze daar al over. Ook de nieuwe plaat, The Gospel Truth (Redtown Music), staat in het teken van afrekenen en jezelf weer opbouwen. Dat levert een schitterend werk op. Ja, inderdaad gospel. Heel doorvoelde en uitbundige gospel, maar niet op een christelijke manier. Starr zingt hoe ze opgenomen werd door mensen die haar wel accepteerden (Hallelujah, Come Together) en dat ze zich niet klein zal laten maken. Dat laatste in een schitterende versie van Ain’t No Grave. Starr is de voorzanger en wordt in een soort call and response nagezongen door een gospelkoor (met onder meer Emily Saliers van de Indigo Girls). Daarna knalt de vette gitaarriff van Wishing Well erin. Stil blijven zitten is onmogelijk. Starr wordt vervolgens opnieuw gedoopt door ‘the misfits in the church of broken souls where we break the bread with dirty hands’, zo zingt ze in Revival. Gelukkig is er een Better Day Comin’, blijkt uit het slotnummer.
The Gospel Truth is een fantastische meezing(of -brul)plaat, ook voor de niet-religieuze luisteraars.
Hieronder een live-versie van Better Day Comin’
Reageren
»Nog geen reacties.
RSS feed for comments on this post.
Plaats een reactie