De rauwe folk en countryblues van Charlie Parr had niet misstaan op de soundtrack van O Brother, Where Art Thou? De uit Duluth, Minnesota, afkomstige Parr houdt het op Barnswallow (Tin Angel/Sonic Rendezvous) simpel. Hij valt terug op de basis. Dat is genoeg. Maar let op, dit is traditionele muziek zonder strikte regels. Authentiek. Stampvoetend geeft Mikkel Beckmen (wasbord en nog wat spul dat je nauwelijks kunt scharen onder de muziekinstrumenten) het ritme aan. Dave Hundreiser blaast op mondharmonica en jaw-harp. Parr (resonatorgitaar, meer…
Je kunt je afvragen wat 
De singer-songwriters 
Olav Larsen groeide in Noorwegen op met de platen van zijn vader. Die draaide veel blues en later ook Dylan, Springsteen en Young. Larsen verdiepte zich daarna in het werk van Van Zandt, Guy Clark en John Prine. Zoals wij allemaal eigenlijk, niet waar? Verschil is echter dat Larsen een band begon: 
In de recensie van 
De organisatie van 
Zijn er nog liefhebbers van stevige altcountry? Voor hen is Mansion And The Money (eigen beheer) van de 
De klanken van dobro en mandoline buitelen als golfjes over elkaar, waarna het zeewater nog een eind over het strand spoelt in de vorm van de samenzang van 
Jaimi Faulkner
De 
Sara Petite
Eens kijken, wat schreven we de vorige keer over 
Paul Knowles en Nicole Storto vormen samen 
Eastbound Jesus
Een heel aardig bandje om te ontdekken is .jpg)
Een minuutje is het leuk, dan reeds slaat de ergernis toe. Want dat vervelende plukken aan de snaren van de basgitaar, moet dat nou? Moet de melodie van Liar daar echt voor wijken? Death Letter Jubilee (Dixiefrog/Bertus) van 
De toetsen en een aanzwellend koortje zorgen voor een flinke injectie soul op het titelnummer Shatter (BoJak Records), dat verder vooral countryrock is. 
Holy moley, wat kan Göran Lindström een lekker ruw galmend en weids geluid uit zijn gitaar krijgen, zeg. Het contrasteert mooi met de prachtige stem van Carina Landin. En jawel, Landin en Lindström, dat maakt samen 
Al vanaf het zesde liedje van het optreden van Steve Earle & the Dukes (& the Duchesses, waarover later meer) was bassist Kelley Looney bezig met het rechtzetten van zijn microfoon-standaard. Maar het was pas drie liedjes later, in After The Mardi Grass, dat hij die voor het eerst zou gebruiken. Het tekent 
Met Driving Toward The Sun gaat 
Het zal een glorieuze tijd zijn wanneer het werk gedaan is, zingen 
Niet alles wat er schittert is van goud. Dit spreekwoord is bij uitstek van toepassing op Are We Rolling? (eigen beheer) van 
Na alweer een overwegend regenachtige, koude dag je humeur opkrikken door een concert bij te wonen kan louterend werken. Gevaar is hooguit dat het chagrijn zo diep zit, dat de muziek wel heel goed moet zijn om weer een ietwat gelukzaliger gevoel te krijgen. De Londense formatie met een fikse West Coast-twist Treetop Flyers slaagde daar in het Tilburgse 013 zeer overtuigend in. Waar hun debuutplaat The Mountain Moves (
Zijn vorige album Talkin’ On A Bus kreeg in de 
Goed nieuws voor degenen die vorig jaar zo enthousiast waren over 
Als je vroeger naast de familie Borger op de camping stond was je een geluksvogel. Dat kan niet anders. Tenzij je een rustzoeker was. Want de twee jongens Jesse en Johan speelden gitaar en vader Jan sr toetsen (o.a. bij Elly en Rikkert). En dan was daar dat meisje, Mariecke, met die onwaarschijnlijk mooie stem. Speelde trouwens ook gitaar en toetsen. Dat moet ’s avonds om het kampvuur genieten zijn geweest. Spoel de film nu weer jaren vooruit: de uit Ermelo afkomstige 
Wie herinnert zich 
Veel te lang blijven liggen, dit uitstekende Miles Of Nowhere (Ride Records) van 
Dave Armo
Al bijna vijftig jaar maakt 
